Interpelacja nr 15460

Zwracam się z prośbą o wyjaśnienie sprzeczności w polityce legislacyjnej resortu, która ujawniła się wraz z przedłożeniem projektu ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami.

Z jednej strony resort promuje radykalną reformę Państwowej Inspekcji Pracy, której celem jest walka z segmentacją rynku pracy oraz eliminacja fikcyjnego samozatrudnienia i umów cywilnoprawnych tam, gdzie praca nosi cechy stosunku pracy. Z drugiej strony w przedłożonym projekcie ustawy o asystencji osobistej osób z niepełnosprawnościami resort wprowadza rozwiązania systemowo opierające się wyłącznie na kontraktach cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 68 ust. 3 projektu ustawy kontrakt na świadczenie usług asystencji osobistej może być zawarty wyłącznie na podstawie umowy zlecenia lub umowy o współpracę z osobą prowadzącą działalność gospodarczą (B2B). Potwierdzają to również projektowane zmiany w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, które wprost klasyfikują asystentów jako zleceniobiorców lub osoby prowadzące pozarolniczą działalność.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Dlaczego w projekcie ustawy o asystencji osobistej resort obligatoryjnie wprowadza formy cywilnoprawne jako jedyne dopuszczalne, podczas gdy równolegle w reformie PIP dąży do nadania inspektorom uprawnień do przekształcania takich umów w umowy o pracę?

2. Jak resort uzasadnia fakt, że asystent osobisty może pracować do 276 godzin w miesiącu na podstawie umowy zlecenia, co drastycznie odbiega od standardów ochrony czasu pracy określonych w Kodeksie pracy, o które resort publicznie walczy?

3. Czy po wejściu w życie reformy PIP inspektorzy pracy będą mieli prawo kwestionować kontrakty asystenckie jako pozorne zatrudnienie cywilnoprawne, skoro asystenci wykonują konkretne, powtarzalne czynności pielęgnacyjne i higieniczne pod nadzorem użytkownika?

4. W jaki sposób resort planuje uniknąć zarzutu stosowania podwójnych standardów, polegających na wymuszaniu na prywatnych przedsiębiorcach etatyzacji, przy jednoczesnym tworzeniu nowych usług publicznych opartych na umowach zlecenia i kontraktach B2B?