Interpelacja nr 14854

Sekretarz stanu Czesław Mroczek, 20.02.2026

Odpowiedź na interpelację nr 14854

w sprawie zakresu ochrony realizowanej przez SOP, w szczególności liczby chronionych osób, ich tożsamości oraz funkcji, jakie pełnią lub pełnili, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym i praktyką działania tej służby

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Czesław Mroczek

Warszawa, 20-02-2026

Szanowny Panie Marszałku,

w odpowiedzi na interpelację numer 14854 Pana Posła Bartosza Józefa Kownackiego w sprawie zakresu ochrony realizowanej przez SOP, w szczególności liczby chronionych osób, ich tożsamości oraz funkcji, jakie pełnią lub pełnili, zgodnie z obowiązującym stanem prawnym i praktyką działania tej służby, uprzejmie przedstawiam co następuje.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa[1], formacja ta realizuje działania ochronne wobec Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Marszałka Sejmu, Marszałka Senatu, Prezesa Rady Ministrów, wiceprezesów Rady Ministrów, ministra właściwego do spraw wewnętrznych oraz ministra właściwego do spraw zagranicznych.

Ponadto, stosownie do art. 3 pkt 1 lit. b ustawy, Służba Ochrony Państwa wykonuje czynności ochronne również wobec byłych prezydentów Rzeczypospolitej Polskiej oraz na podstawie art. 3 pkt 1 lit. c ustawy – także wobec osób posiadających status głowy państwa, szefa rządu oraz ich zastępców, przewodniczącego parlamentu lub izby parlamentu bądź ministra spraw zagranicznych, którzy wchodzą w skład delegacji państw obcych przebywających na terytorium Polski.

Dodatkowo, na mocy art. 4 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 1 lit. d ustawy, minister właściwy do spraw wewnętrznych, kierując się ustawową przesłanką „ze względu na dobro państwa”, z zachowaniem przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych[2], może podjąć decyzję o objęciu ochroną innych osób, oprócz wymienionych wprost w art. 3 pkt 1 lit. a-c ustawy. Przedmiotowe decyzje każdorazowo są uwarunkowane względami bezpieczeństwa, potencjalnymi zagrożeniami wobec poszczególnych osób oraz koniecznością zachowania określonego standardu ochrony realizowanej względem tych osób przez Służbę Ochrony Państwa.

Następnie, zgodnie z treścią art. 4 ust. 4 ustawy, Komendant Służby Ochrony Państwa, z zachowaniem przepisów ustawy o ochronie informacji niejawnych, określa dla każdej z osób, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. a-d ustawy, poziom zagrożenia, biorąc pod uwagę posiadane informacje dotyczące przewidywanych i bezpośrednich zagrożeń względem każdej z tych osób oraz zajmowane przez nie stanowisko, a także – zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy – również z zachowaniem przepisów ustawy o ochronie informacji niejawnych, określa poziom zagrożenia wobec ochranianych osób oraz podejmuje decyzję o zakresie realizowanej względem nich ochrony.

Należy podkreślić, że ujawnienie przyznania ochrony nie pozostaje bez wpływu na poziom zapewnienia bezpieczeństwa osób ochranianych, jak również stanowi naruszenie ustawy o ochronie informacji niejawnych.

Mając na uwadze fakt, że zarówno treść decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, jak i Komendanta Służby Ochrony Państwa, podejmowanych w sprawach objęcia ochroną Służby Ochrony Państwa osób ze względu na dobro państwa, ma charakter niejawny, za niejawne należy uznać także informacje dotyczące nazwisk osób objętych przedmiotową ochroną. Powyższe odnosi się również do zakresu działań realizowanych wobec poszczególnych osób ochranianych, w tym także sił i środków zaangażowanych w ich realizację, jak też środków i sił służb współdziałających z ww. formacją podczas prowadzonych działań ochronnych wobec tych osób.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że działania ochronne podejmowane przez Służbę Ochrony Państwa mogą mieć nie tylko formę ochrony bezpośredniej, ale również stanowić element czynności operacyjno-rozpoznawczych podejmowanych w celu pozyskiwania informacji dotyczących zagrożeń względem osób i obiektów, a także rozpoznawania i zapobiegania przestępstwom, o których mowa w art. 3 pkt 2 ustawy.

Reasumując, z uwagi na niejawność działań prowadzonych wobec poszczególnych osób ochranianych, nie jest możliwe udzielenie szczegółowej odpowiedzi na pytania sformułowane w przedmiotowym wystąpieniu.

Z poważaniem

z up. Czesław Mroczek
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji

[1] Dz. U. z 2025 r. poz. 34, z późn. zm., dalej: ustawa

[2] Dz. U. z 2025 r. poz. 1209.