Interpelacja nr 14286

Szanowny Panie Ministrze,

z informacji udostępnionych przez Ministerstwo Obrony Narodowej wynika, że do 14. Suwalskiego Pułku Przeciwpancernego trafiły w ostatnim czasie elementy systemu rozpoznawczo-uderzeniowego Gladius, podczas gdy podstawowym rodzajem sprzętu wojskowego w wyposażeniu tej jednostki wojskowej miały być niszczyciele czołgów realizowane w ramach programu Ottokar-Brzoza.

Wobec powyższego proszę o odpowiedzi na następujące pytania:

Dlaczego do chwili obecnej MON nie podpisało umowy wykonawczej na pozyskanie niszczycieli czołgów realizowanych w ramach programu Ottokar-Brzoza, skoro już maju 2022 roku utworzono konsorcjum PGZ-Ottokar (Polska Grupa Zbrojeniowa SA, Huta Stalowa Wola SA, Mesko SA), a w lipcu 2022 roku została podpisana umowa ramowa na zakup czterech bateryjnych modułów ogniowych?

Czy prawdą jest, że w ramach programu Ottokar-Brzoza odstąpiono od wykorzystywania w ramach niszczycieli czołgów pocisków przeciwpancernych Brimstone produkcji MBDA UK? Jeżeli odpowiedź na pytanie jest twierdząca, proszę o informację o przyczynie zmiany i nowym rodzaju pocisku, który ma być wykorzystany.

O ile wydłużone zostało osiągnięcie gotowości operacyjnej 14. Suwalskiego Pułku Przeciwpancernego w związku ze znacznymi opóźnieniami związanymi z wdrażaniem programu Ottokar-Brzoza?

Jak opóźnienie, o którym mowa w pytaniu nr 3, należy traktować w kontekście deklaracji kierownictwa MON dotyczących wspierania polskiego przemysłu oraz budowy potencjału obronnego na tzw. ścianie wschodniej?