Interpelacja nr 13838

Szanowny Panie Ministrze,

w ostatnich latach można zaobserwować zjawisko, w ramach którego funkcjonariusze Służby Więziennej, po nabyciu uprawnień do wcześniejszej emerytury mundurowej i przejściu w stan spoczynku, w stosunkowo krótkim czasie podejmują ponownie zatrudnienie w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej – tym razem na stanowiskach pracowniczych (cywilnych). W efekcie te same osoby wykonują zbliżone lub identyczne obowiązki, pobierając jednocześnie świadczenie emerytalne oraz wynagrodzenie ze stosunku pracy finansowane z budżetu państwa.

Zjawisko to budzi pytania o skalę tego procesu, jego dynamikę oraz łączne obciążenie dla budżetu państwa wynikające z równoczesnego wypłacania emerytury mundurowej i wynagrodzenia za pracę na stanowisku cywilnym.

W związku z powyższym, zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Jaki jest średni czas przerwy między przejściem na emeryturę mundurową a powrotem do pracy do Służby Więziennej jako pracownik cywilny będący emerytem Służby Więziennej?

Ilu funkcjonariuszy korzysta z tego mechanizmu (proszę wykazać w rozbiciu na lata 2023-2025 informacje o liczbie funkcjonariuszy, którzy po przejściu na emeryturę wrócili do pracy w Służbie Więziennej)?

Ile kosztów osobowych jest zwielokrotnionych przez równoczesne wypłacanie emerytury mundurowej oraz pensji cywilnej dla emerytów mundurowych – proszę wskazać kwoty w rozbiciu na lata 2023-2025?