Interpelacja nr 13606

Sekretarz stanu Katarzyna Lubnauer, 11.12.2025

Odpowiedź na interpelację nr 13606

w sprawie transparentności działań administracji publicznej w obszarze nadzoru pedagogicznego i zgodności procedur awansu zawodowego nauczycieli z obowiązującymi przepisami w kontekście stwierdzenia nieważności decyzji burmistrza miasta i gminy Piaseczno dotyczącej awansu zawodowego na stopień nauczyciela mianowanego

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Katarzyna Lubnauer

Warszawa, 11-12-2025

Szanowna Pani Posłanko,

uprzejmie informuję, że decyzją z dnia 27 czerwca 2025 r. Nr RED.5860.9.2025.MW Mazowiecki Kurator Oświaty stwierdził nieważność decyzji burmistrza miasta i gminy Piaseczno nr 8/2015/ZSPP z dnia 27 sierpnia 2015 r. w sprawie nadania Pani Annie Krasuskiej stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Pani Anna Krasuska złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji mazowieckiego kuratora oświaty. Postępowanie odwoławcze nie zostało jeszcze zakończone.

Należy w tym miejscu zwrócić uwagę na charakter toczącego się postępowania odwoławczego. Postępowanie w sprawie nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego jest dwuinstancyjnym postępowaniem administracyjnym. Przepisy rozdziału 3a ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2024 poz. 986 z późn. zm.) regulujące tryb nadawania stopnia awansu zawodowego nauczycieli, a w szczególności art. 9b ust. 4 i 6 tej ustawy, stanowią, iż nadanie stopnia awansu zawodowego następuje w formie decyzji administracyjnej. Jeśli decyzja administracyjna (akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela) została wydana z rażącym naruszeniem prawa, to możliwe jest stwierdzenie jej nieważności. Do stwierdzenia nieważności decyzji uprawniony jest organ wyższego stopnia. W przypadku wydania decyzji przez organ prowadzący szkołę do stwierdzenia jej nieważności uprawniony jest organ sprawujący nadzór pedagogiczny.

Należy jednak podnieść, iż postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest postępowaniem nadzwyczajnym. Nie wystarczy powołanie się w nim na okoliczność naruszenia prawa, jak w postępowaniu zwykłym, ale istnieje konieczność wykazania wady kwalifikowanej. Zgodnie z ustalonym orzecznictwem sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego, a także poglądami doktryny, rażące naruszenie prawa jest zjawiskiem o wyjątkowym charakterze. Jego wyjątkowość wynika stąd, że prowadzi w konkretnej sprawie do odstąpienia od ogólnej zasady stabilności decyzji ostatecznych. Jednocześnie należy zaznaczyć, że w myśl art. 73 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów przysługuje stronie postępowania.

Z wyrazami szacunku

Z upoważnienia Ministra Edukacji
Katarzyna Lubnauer
Sekretarz Stanu