Interpelacja nr 13450

Szanowna Pani Minister,

z moim biurem kontaktują się opiekunowie osób z niepełnosprawnościami, którzy zwracają uwagę na niską kwotę emerytury jaka będzie im przysługiwać po śmierci osoby z niepełnosprawnością, nad którą sprawują opiekę.

Opieka nad osobami z niepełnosprawnościami wymaga poświęcenia, często rezygnacji z pracy w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki. W tym przypadku jedynym środkiem utrzymania osoby sprawującej opiekę jest świadczenie pielęgnacyjne, czyli świadczenie, które ma na celu pokrycie kosztów związanych z rezygnacją z pracy.

Zgodnie z art. 6 ust. 2a ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 497, z późn. zm.) za osobę pobierającą świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy lub zasiłek dla opiekuna, wójt, burmistrz lub prezydent miasta opłaca składkę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe przez okres niezbędny do uzyskania okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego), 20-letniego w przypadku kobiety i 25-letnego w przypadku mężczyzny.

Takie uregulowanie okresu opłacania składki oraz osiągnięcie wieku emerytalnego wynoszącego co najmniej 60. lat dla kobiet i co najmniej 65. lat dla mężczyzn zapewnią osobie pobierającej świadczenie pielęgnacyjne, która nigdy nie była aktywna zawodowo, prawo do emerytury w wysokości najniższej, gwarantowanej przez państwo.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytanie:

Czy ministerstwo zamierza wypracować rozwiązanie i zwiększyć niską kwotę emerytury dla opiekunów osób z niepełnosprawnościami, którzy po wielu latach całodobowej opieki nie są już w stanie podjąć pracy, a niska emerytura nie będzie pozwalała na godne życie?

Z poważaniem

Iwona Hartwich
Posłanka na Sejm RP