Interpelacja nr 13036

Działając na zasadzie art. 192 ust. 1 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. 2022, poz. 1204 ze zm.), podaję co następuje.

Warsztaty terapii zajęciowej istnieją od 1992 roku wspierając blisko 30-to tysięczną grupę dorosłych osób z niepełnosprawnością umiarkowaną i znaczną, która ze względu na swoje schorzenia jest bardzo często marginalizowana zarówno w kontekście społecznym jak i zawodowym. Warsztaty terapii zajęciowej zapewniają osobom z niepełnosprawnościami dostęp do wysokiej jakości wsparcia terapeutycznego i rozwojowego zgodnego z normami prawa międzynarodowego, aktywizują osoby niepełnosprawne w wymiarze społecznym i zawodowym oraz przeciwdziałają wykluczeniu w wielu obszarach życia codziennego.

Obecnie funkcjonowanie wielu placówek WTZ jest zagrożone z powodu rosnących kosztów utrzymania, w szczególności cen energii, ogrzewania, transportu oraz usług realizowanych przez podmioty zewnętrzne i niewystarczających środków finansowych na bieżącą działalność tych placówek. Realne koszty energii elektrycznej, gazu oraz usług, według szacunkowych obliczeń prowadzonych przez placówki organizujące warsztaty terapii zajęciowej wzrosły o ok. 20% w porównaniu do roku poprzedniego, co w połączeniu z niskimi wynagrodzeniami kadry stanowi realną barierę w utrzymaniu ciągłości pracy i jakości oferowanych usług.

Należy zaznaczyć, że placówki prowadzące warsztaty terapii zajęciowej borykają się z brakiem odpowiednich funduszy na modernizację, zakup nowoczesnych narzędzi terapeutycznych oraz rozwój kompetencji zawodowych uczestników. Brak dostępu do aktualnych technologii i szkoleń ogranicza możliwość skutecznej aktywizacji i przygotowania osób z niepełnosprawnościami do podjęcia pracy.

Mając na uwadze przywołane okoliczności, to jest niezadowalającą sytuację finansową placówek organizujących warsztaty terapii zajęciowej, która uniemożliwia niesienie pomocy osobom niepełnosprawnym i wykluczonym, zwracam się do Pani z następującymi pytaniami:

Czy ministerstwo planowało bądź planuje wdrożenie programu, który zapewniłby płynność finansową placówek WTZ i przeciwdziałało negatywnym skutkom wzrostu rosnących kosztów ich utrzymania?

Czy ministerstwo rozważało możliwość zakwalifikowania pracy w placówkach WTZ jako pracy w warunkach szkodliwych oraz adekwatnego podwyższenia wynagrodzeń osób tam zatrudnionych?