Interpelacja nr 12975

Szanowny Panie Ministrze,

z rosnącym niepokojem obserwuję brak konsekwencji i koordynacji działań rządu w obszarze zapowiadanej przez premiera Donalda Tuska „repolonizacji gospodarki”. W kwietniu br. premier zapowiadał, że strategiczne inwestycje publiczne będą realizowane w pierwszej kolejności przez podmioty krajowe, co miało przywrócić równowagę na rynku i wzmocnić polski przemysł. Tymczasem w ostatnich tygodniach spółki z udziałem Skarbu Państwa, w tym Grupa Enea oraz Gaz-System, zlecają realizację kluczowych kontraktów (m.in. budowę elektrowni gazowej i terminala FSRU) firmom z Turcji.

To rodzi pytania o rzeczywiste intencje i skuteczność polityki rządu w zakresie wspierania krajowych wykonawców, o której tyle mówi się publicznie, a która w praktyce pozostaje niewidoczna.

W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

Kto na poziomie centralnym odpowiada za koordynację polityki repolonizacji i zapewnienie udziału polskich firm w strategicznych projektach infrastrukturalnych i energetycznych?

Czy powołany przez Ministerstwo Aktywów Państwowych „Zespół do spraw Udziału Komponentu Krajowego w Kluczowych Procesach Inwestycyjnych” działa w porozumieniu z innymi resortami – w szczególności z Ministerstwem Obrony Narodowej, Ministerstwem Energii, Ministerstwem Infrastruktury oraz pełnomocnikiem rządu ds. strategicznej infrastruktury energetycznej?

Czy w ramach rządu obowiązuje spójna definicja pojęcia „local content” (udział komponentu krajowego), czy też poszczególne resorty interpretują ją dowolnie, co prowadzi do chaosu decyzyjnego?

Dlaczego mimo zapowiedzi rządu kluczowe kontrakty publiczne w sektorach energetycznym i infrastrukturalnym trafiają do firm spoza Unii Europejskiej – w tym z Turcji czy Kazachstanu?

Czy rząd analizował skutki gospodarcze i społeczne tych decyzji dla polskiego przemysłu budowlanego i wykonawczego?

Jakie mechanizmy nadzoru i weryfikacji stosują spółki Skarbu Państwa (takie jak Gaz-System, Enea, PGE, Orlen, Energa czy Tauron), by zapewnić maksymalny udział polskich podwykonawców i dostawców w realizacji inwestycji publicznych?

Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych oraz Ministerstwo Obrony Narodowej posiadają narzędzia, które umożliwiają egzekwowanie minimalnego progu udziału krajowego komponentu w realizowanych kontraktach – a jeśli tak, to dlaczego nie są one skutecznie stosowane?

Czy powierzanie budowy strategicznych obiektów energetycznych firmom spoza UE (w tym podmiotom z Turcji) zostało przeanalizowane pod kątem bezpieczeństwa państwa?

Czy Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz właściwe służby MON uczestniczą w procesie oceny ryzyk przy wyborze takich kontrahentów?

Jak rząd zamierza zapobiegać uzależnieniu kluczowych sektorów gospodarki od wykonawców zewnętrznych, którzy nie są częścią europejskiej przestrzeni bezpieczeństwa gospodarczego i militarnego?

Jakie wytyczne przekazano spółkom nadzorowanym przez MAP, takim jak GDDKiA, CPK, PEJ, PKP PLK, Gaz-System, PERN, PGE, Orlen, Enea, Energa, Tauron, w zakresie wspierania krajowych podmiotów i realizacji zasady „local content”?

Czy rząd planuje wprowadzić obowiązek raportowania udziału polskiego łańcucha dostaw w każdej inwestycji publicznej o wartości powyżej 100 mln zł, wraz z sankcjami dla spółek, które tego wymogu nie spełnią?

Czy MAP analizowało dotychczasowy poziom krajowego udziału w realizowanych inwestycjach oraz czy istnieje plan jego zwiększania w perspektywie najbliższych lat?

Jaką rolę w realizacji polityki repolonizacji odgrywa Polska Grupa Zbrojeniowa SA oraz spółki wchodzące w jej skład?

Czy MAP i MON koordynują działania w zakresie repolonizacji sektora przemysłowo-obronnego i przemysłu okołoenergetycznego, tak by budować komplementarny potencjał gospodarki i obronności państwa?

Czy Polska Grupa Zbrojeniowa uczestniczy w pracach zespołu ds. „local content” powołanego przez MAP, oraz czy współpracuje z resortem w zakresie tworzenia wspólnych łańcuchów dostaw dla inwestycji cywilno-wojskowych?

Jak MON wspiera rozwój krajowych zdolności produkcyjnych w ramach PGZ i jej spółek zależnych, aby uniezależnić się od poddostawców zagranicznych, zwłaszcza spoza NATO i UE?

Czy przewidywane są działania mające na celu włączenie PGZ w projekty energetyczne, infrastrukturalne i dual-use (podwójnego zastosowania), które mogą wzmacniać bezpieczeństwo militarne i gospodarcze Polski?

Czy powierzanie budowy strategicznych obiektów firmom spoza Unii Europejskiej zostało ocenione pod kątem bezpieczeństwa państwa, ryzyka wycieku danych lub dostępu do infrastruktury krytycznej?

Czy w procesie wyboru zagranicznych kontrahentów uczestniczyły służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo (ABW, SKW, DKWOC)?

Jakie mechanizmy kontroli stosują resorty wobec tych spółek Skarbu Państwa, które zawierają kontrakty z podmiotami spoza strefy euroatlantyckiej?

Proszę o przedstawienie aktualnej listy projektów publicznych i energetycznych, w których udział wykonawców zagranicznych przekracza 50%.