Interpelacja nr 12446

Szanowny Panie Ministrze,

zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania dotyczące stosowania przepisów prawa krajowego w zakresie postępowań administracyjnych i sądowych:

1. Czy procedura dialogu i koncyliacji, opisana w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2020 r. (III UZP 4/18), jest wiążąca i obligatoryjna dla organów?

2. Czy indywidualna interpretacja prawa, o której mowa w art. 35 ust. 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, ma moc wiążącą dla wszystkich organów administracji?

3. Czy decyzja o ustaleniu ustawodawstwa właściwego musi mieć formę decyzji administracyjnej i z jakiego przepisu to wynika?

4. Czy pracodawca zagraniczny jest stroną postępowania na podstawie art. 510 § 1 K.p.c.?

5. Czy zasada „ei incumbit probatio qui dicit, non qui negat” znajduje zastosowanie w sprawach z zakresu koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego?

6. Do jakiego organu przysługuje odwołanie w przypadku odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji ZUS – do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych czy do samorządowego kolegium odwoławczego?

7. Proszę o wskazanie przepisu prawa stanowiącego, że sądem właściwym do rozpatrywania bezczynności ZUS jest sąd powszechny.

Proszę o przedstawienie jednoznacznych odpowiedzi z powołaniem się na przepisy prawa i orzecznictwo.

Z poważaniem

Paweł Masełko