Interpelacja nr 11615

Szanowna Pani Ministro,

w „Rzeczpospolitej“ w dniu 5 sierpnia 2025 r. opublikowany został artykuł Macieja Miłosza: „Co Polacy mogliby oddać Niemcom“, w którym autor opisuje korespondencję skierowaną przez panią Hannę Radziejowską, kierowniczkę berlińskiego oddziału Instytutu Pileckiego do Pani Ministry, a także przywołuje fragment notatki badacza zajmującego się zrabowaną przez nazistowskie Niemcy kolekcją dzieł sztuki hrabiego Sierakowskiego z Waplewa.

Z artykułu wynika, iż podczas wewnętrznych rozmów między pracownikami oddziału berlińskiego Instytut Pileckiego a dyrektorem Instytutu, panem Ruchniewiczem, pojawił się temat (zainicjowany przez dyrektora instytutu), by w ramach planowanego cyklu seminariów eksperckich na temat badań proweniencyjnych program uzupełnić o spotkanie seminaryjne poświęcone zwrotom dóbr kultury przez Polskę na rzecz Niemiec, Ukrainy, Białorusi, Litwy oraz mienia prywatnego należącego do osób pochodzenia żydowskiego, co wzbudziło niepokój wśród pracowników oddziału berlińskiego i wątpliwości związane z konsekwencjami poruszenia przez polskie instytucje postulatu zwrotu dzieł przez Polskę.

Z związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na poniższe pytania:

Czy Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego upoważniło dyrektora Ruchniewicza do podejmowania tematu zwrotu dóbr kultury przez Polskę na rzecz Niemiec, Ukrainy, Białorusi, Litwy oraz mienia prywatnego należącego do osób pochodzenia żydowskiego?

Czy Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego jest w posiadaniu jakichkolwiek notatek/zapisków/nagrań ze spotkania pracowników oddziału Instytutu Pileckiego z dyrektorem Ruchniewiczem w dniu 22 lipca 2025 r.? Jeśli tak, to w jakim trybie otrzymało te dokumenty i jakie działania podjęło w związku z tym?

Czy Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego podejmowało w rozmowach i korespondencji z ambasadorem RP Janem Tombińskim temat tzw. berlinki i zwrotu dóbr kultury przez Polskę na rzecz innych państw? Jakie były wnioski i zalecenia z tych rozmów? Czy zostały one przedstawione dyrekcji Instytutu Pileckiego lub kierownictwu oddziałów instytutu?

Z posiadanych przeze mnie informacji wynika także, że w ciągu ostatnich miesięcy pracownicy berlińskiego oddziału Instytutu Pileckiego zgłaszali szereg zastrzeżeń dotyczących metod zarządczych stosowanych przez dyrektora Ruchniewicza m.in. wobec pracowników i szerzej – działalności całego oddziału berlińskiego.

Czy i jakie działania w związku z tym podjęło kierownictwo Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego?

Z poważaniem

Anna Maria Żukowska
Posłanka na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej