Interpelacja nr 11269

Szanowna Pani Minister,

do mojego biura poselskiego wpłynęło pismo od przewodniczącego Kół Zakładowych Środowiska Emerytów i Rencistów Związku Zawodowego Górników w Polsce, reprezentującego środowisko około 120 000 emerytów i rencistów górniczych oraz ich rodzin. W piśmie tym ponownie podniesiono sprawę projektu ustawy obywatelskiej pt. „O rozszerzeniu prawa do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu prawa do bezpłatnego węgla”, który został złożony do Sejmu już w 2016 roku, lecz mimo zebrania ponad 126 tys. podpisów obywateli — nie został procedowany.

Projekt zakładał zrównanie sytuacji prawnej emerytów i rencistów, którzy odeszli z kopalń czynnych po 1 stycznia 2007 roku, z tymi, którzy wcześniej nabyli prawo do deputatu węglowego. Obecnie obowiązujące przepisy tworzą nierówność, polegającą na tym, że emeryci z likwidowanych zakładów nadal otrzymują ekwiwalent węglowy wypłacany przez ZUS, natomiast emeryci i renciści z czynnych kopalń zostali tego prawa pozbawieni.

W opinii środowiska górniczego, a także mojej własnej, brak uregulowania tej kwestii skutkuje pogłębianiem niesprawiedliwości społecznej i realnym obniżeniem emerytur byłych pracowników kopalń. Szczególnie dotyka to osób, które przez dziesięciolecia pracowały w trudnych i niebezpiecznych warunkach.

W związku z powyższym, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

Czy ministerstwo planuje podjęcie prac legislacyjnych zmierzających do uregulowania prawa do ekwiwalentu za deputat węglowy dla wszystkich emerytów i rencistów górniczych, niezależnie od daty odejścia z pracy?

Jakie działania podejmuje lub planuje resort, aby zapobiec dalszemu różnicowaniu sytuacji finansowej emerytów i rencistów z kopalń likwidowanych i czynnych?

Uważam, że sprawa ta wymaga pilnej interwencji oraz systemowego rozwiązania, opartego na zasadach sprawiedliwości społecznej oraz szacunku dla pracy byłych pracowników górnictwa.

Z poważaniem

Łukasz Ściebiorowski
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej