Interpelacja nr 11051

Szanowny Panie Ministrze,

w wyniku nowelizacji ustawy o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa decyzje o normach parkingowych nie będą już podejmowane na poziomie lokalnym, ponieważ samorządy zostały pozbawione prawa do indywidualnego decydowania o wielkości wskaźnika parkingowego na osiedlach mieszkaniowych wielorodzinnych powstających na mocy przepisów specustawy mieszkaniowej.

Polski Związek Firm Deweloperskich, powołując się na stanowisko Stowarzyszenia Architektów RP, wskazuje, że narzucenie jednolitego krajowego wskaźnika 1,5 miejsca parkingowego na lokal mieszkalny (1,0 w strefach śródmiejskich) znacząco utrudni zrównoważony rozwój polskich miast. PZFD oraz SARP stoją na stanowisku, że powyższa norma narzucona przepisami ustawowymi:

- pomija lokalne uwarunkowania – w przypadku miasta o prężnym transporcie publicznym i gęstej zabudowie,
- podnosi koszty inwestycji mieszkaniowych wielorodzinnych - poprzez konieczność budowy drogich garaży podziemnych wielostanowiskowych zwiększa cenę lokali mieszkalnych, co szczególnie dotyka młode rodziny i gospodarstwa o niższych dochodach,
- może zablokować projekty osiedli mieszkaniowych wielorodzinnych, ponieważ wiele inwestycji realizowanych z mocy ustawy „lex deweloper” stanęło w miejscu z powodu sztywnych wymagań parkingowych.

Według Stowarzyszenia Architektów RP samorządy są w stanie precyzyjnie określić normy parkingowe w specustawie mieszkaniowej. Wystarczy sprawdzić, jak to wygląda w uchwałach o lokalnych standardach urbanistycznych na przykładzie poniższych miast:

- Warszawa: od 0,8 do 2 miejsc na przedmieściach (możliwe niższe parametry w ścisłym śródmieściu),
- Gdańsk: nie mniej niż 0,2 w strefie śródmiejskiej i nie więcej niż 1,2 w strefie peryferyjnej,
- Poznań: od 0,5 do 1,5 miejsca na lokal mieszkalny,
- Wrocław: od 0,4 do 1,5 miejsca na lokal + 0,1 miejsca na rowery.

Biorąc pod uwagę powyższe, proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe zagadnienia:

1. Czy Ministerstwo Rozwoju i Technologii jest w posiadaniu wiarygodnych danych dowodzących, że wskazany w ustawie wskaźnik 1,5 miejsca parkingowego na lokal mieszkalny ma uzasadnienie społeczne i ekonomiczne?

2. Jeżeli tak, to proszę o przedstawienie danych uzasadniających przyjęcie sztywnego wskaźnika parkingowego.

3. SARP postuluje przywrócenie samorządom prawa do ustalania lokalnych norm parkingowych zgodnych z ich polityką urbanistyczną i transportową. Uchwalona w 2018 r. specustawa dawała radom miast/gmin uprawnienie do ustalania lokalnych standardów urbanistycznych, w tym również miejskich wskaźników parkingowych. Czy ministerstwo, w ramach poszanowania prawa do swobodnego kształtowania polityki parkingowej, rozważa przywrócenie zasady władztwa planistycznego gmin w specustawie mieszkaniowej?

Łączę wyrazy szacunku