Interpelacja nr 10710

Zwracam się z interpelacją dotyczącą dramatycznej sytuacji 22-letniej M. W., a także ogólnych zasad traktowania kobiet ciężarnych, matek noworodków i dzieci w systemie penitencjarnym i opiekuńczym w Polsce.

Ile kobiet w ciąży powyżej piątego miesiąca przebywa obecnie (stan na dzień 13 grudnia 2023 roku) w aresztach śledczych lub zakładach karnych?

Ile kobiet w połogu przebywało w tym samym czasie w aresztach śledczych lub zakładach karnych?

Ilu kobietom osadzonym lub tymczasowo aresztowanym odebrano dzieci od 13 grudnia 2023 roku w związku z ich osadzeniem? Proszę o rozbicie tych danych na podstawie:
a) wieku dziecka (do 1. roku, 1–3 lata, 3–6 lat),
b) miejsca umieszczenia dziecka (rodzina zastępcza, placówka, bliscy krewni),
c) łącznej liczby przypadków rozdzielenia rodzeństw.

W odniesieniu do przypadku M. W. proszę wskazać personalnie, z imienia i nazwiska, kto podjął decyzję o zastosowaniu wobec niej kajdanek zespolonych podczas uczestnictwa w pogrzebie własnego dziecka. Kto autoryzował użycie stroju więziennego i obecność uzbrojonego konwoju?

Czy wobec wyników kontroli wewnętrznej Służby Więziennej, która wykazała nieprawidłowości w konwojowaniu M. W., zostały wyciągnięte konsekwencje personalne? Jeśli tak – wobec kogo? Proszę podać wszystkie szczegóły. W przypadku braku odpowiedzi będziemy zmuszeni udać się na kontrolę poselską, konsekwencje i tak zostaną wyciągnięte.

Czy Pani wiceminister Ejchart, biorąc pod uwagę wielokrotnie nagłaśniane przypadki nieludzkiego traktowania osadzonych kobiet oraz kompromitujące wizerunek państwa decyzje w sprawie M. W., nie powinna – w duchu odpowiedzialności społecznej – sama podać się do dymisji?

Dlaczego doszło do śmierci czteromiesięcznego dziecka, Oskarka, w rodzinie zastępczej zaledwie cztery dni po odebraniu go matce? Jakie działania podjęto wobec osób, które zdecydowały o rozdzieleniu niemowlęcia od matki i od starszej siostry, mimo deklarowanej gotowości do opieki przez najbliższą rodzinę biologiczną? Proszę podać wszystkie szczegóły.

Społeczeństwo domaga się jasnych i pełnych wyjaśnień. Zaufanie obywateli do instytucji publicznych wymaga, aby decyzje dotyczące rodzin, dzieci i kobiet w najtrudniejszych życiowych sytuacjach zapadały z najwyższą starannością, empatią i w poszanowaniu godności człowieka.