Interpelacja nr 10641

Płaca minimalna to ustalone zgodnie z przepisami prawa najniższe wynagrodzenie, jakie pracodawca musi wypłacić pracownikowi zatrudnionemu na umowę o pracę. Jednocześnie wynagradzanie poniżej płacy minimalnej jest naruszeniem praw pracowniczych.

Zgodnie z docierającymi do mojego biura poselskiego sygnałami od pracowników od pewnego czasu niektórzy pracodawcy zmieniają zasady wynagradzania, włączając do podstawy wynagrodzenia obligatoryjnie przysługujące dodatki (np. spełniającym określone kryteria pracownikom z branży hutniczej). Dzięki temu uzyskują spełnienie wymogu wypłacania wynagrodzenia w kwocie równej najniższemu wynagrodzeniu za pracę.

W efekcie z punktu widzenia pracownika już zatrudnionego nie zmienia się nic, jeśli chodzi o wysokość wynagrodzenia, którego zasadnicza część (bez dodatków) pozostaje na poziomie niższym niż minimalne wynagrodzenie za pracę. Jednocześnie nowo przyjmowani pracownicy (którym dodatki nie przysługują) mają zagwarantowane w umowie o pracę wynagrodzenie spełniające kryterium najniższego wynagrodzenia za pracę.

Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej może rozważyć wprowadzenie mechanizmów, które ograniczałyby tak swobodne i zmienne w czasie traktowanie przez pracodawcę pracowników i krzywdzące względem części z nich określanie zasad wliczania do minimalnego wynagrodzenia za pracę innych składników wynagrodzenia?