Interpelacja nr 10633

Kraków, 30.06.2025 r.

Szanowna Pani Ministro,

otrzymałem list od Kadry Warsztatu Terapii Zajęciowej nr 1 przy Polskim Stowarzyszeniu na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną KOŁO w Koszalinie z prośbą o pomoc i dostrzeżenie problemów osób będących instruktorami terapii zajęciowej.

Pracownicy warsztatów terapii zajęciowej wykonują trudną, bardzo wymagającą pracę z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Codziennie muszą wykazywać się nie tylko wiedzą, kompetencją, profesjonalizmem, ale także ogromną empatią, cierpliwością, wrażliwością i oddaniem. Podopieczni często wymagają intensywnego wsparcia we wszystkich aspektach swojego funkcjonowania, przejawiają zachowania agresywne, często stanowią zagrożenie dla siebie i swojego otoczenia. Praca jest stresująca i niesie ze sobą ryzyko zarażenia się chorobami zakaźnymi. Jest to praca niezwykle wyczerpująca, odpowiedzialna i obciążająca psychicznie, a w odczuciu instruktorów terapii zajęciowej, zupełnie niedoceniana przez polskie państwo.

Obecnie nie ma nawet oficjalnie takiego zawodu, jak instruktor terapii zajęciowej, a przecież rzesze Polek i Polaków codziennie ciężko pracują wykonując ten właśnie zawód w wielkim poświęceniu dla dobra osób z niepełnosprawnościami intelektualnymi – aby polepszyć jakość i komfort funkcjonowania swoich podopiecznych.

Po zapoznaniu się z treścią wyżej wspomnianego listu pragnę wesprzeć działania tej grupy zawodowej, dlatego uprzejmie proszę Panią Ministrę o odpowiedź na poniższe pytania:

Czy ministerstwo ma w planach zakwalifikować zawód instruktora terapii zajęciowej do systemu opieki społecznej?

Czy ministerstwo planuje podwyżki dla osób pracujących, jako instruktorzy terapii zajęciowej, bądź planuje wprowadzenie dodatków motywacyjnych – obecnie wynagrodzenie w tym zawodzie oscyluje w granicach najniższej krajowej?

Czy ministerstwo rozważy możliwość dodatkowego urlopu dla instruktorów terapii zajęciowej, którzy pracują 40 h/tygodniowo z osobami z różnym stopniem niepełnosprawności intelektualnej – co jest ogromnie obciążające psychicznie i wymaga ogromnych pokładów cierpliwości i empatii?

Czy ministerstwo zamierza opracować ścieżkę kariery dla zawodu instruktora terapii zajęciowej, która dawałaby szanse na rozwój, podwyżki i byłaby motywacją do dalszej pracy w zawodzie i własnego rozwoju?

Z wyrazami szacunku

Ireneusz Raś