Interpelacja nr 10217

Zespół SprawdzaMY Rafała Brzoski zidentyfikował istotny przykład nadregulacji w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 592), a konkretnie w przepisie art. 3 ust. 1a wprowadzonym nowelizacją z dnia 16 października 2019 r.

Przepis ten implementuje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1129, które w art. 1 ust. 4 lit. b jasno stanowi, że oferta publiczna papierów wartościowych skierowana do mniej niż 150 osób w danym państwie członkowskim nie podlega obowiązkowi prospektowemu. Jako rozporządzenie unijne akt ten ma bezpośrednie zastosowanie i nie wymaga implementacji krajowej.

Tymczasem polski ustawodawca:

1) rozszerzył interpretację limitu 149 osób na okres 12 miesięcy, a nie jednorazowe emisje, co wyraźnie ogranicza swobodę pozyskiwania kapitału,
2) wprowadził dodatkowy obowiązek sporządzania memorandum informacyjnego oraz jego przekazania do KNF, nawet w sytuacji, gdy zgodnie z rozporządzeniem UE prospekt nie jest wymagany.

Powyższe rozwiązania nie tylko nie wynikają z prawa unijnego, ale wręcz utrudniają funkcjonowanie małych i średnich spółek oraz ograniczają dostęp do finansowania.

W związku z tym zwracam się z pytaniami:

Z jakiego powodu rząd Donalda Tuska nie zdecydował się na pełne wykorzystanie uprawnień wynikających z rozporządzenia 2017/1129 i wprowadził dodatkowe obowiązki nieprzewidziane w prawie UE?

Czy przeprowadzono analizę wpływu wprowadzenia 12-miesięcznego okresu kumulacji emisji na płynność i możliwości pozyskiwania kapitału przez MŚP i startupy?

Jakie były koszty przygotowania memorandum informacyjnego dla podmiotów korzystających z tego wyjątku w latach 2023–2025?

Czy Ministerstwo Finansów planuje rewizję tego przepisu w celu pełnego dostosowania się do zasady minimalnej harmonizacji i usunięcia zbędnych krajowych obciążeń?

Czy Komisja Nadzoru Finansowego sygnalizowała potrzebę wprowadzenia dodatkowego obowiązku przekazywania memorandum informacyjnego, skoro nie wynika on z przepisów unijnych?

Przyjęta praktyka stanowi klasyczny przykład gold-platingu, który utrudnia rozwój polskiego rynku kapitałowego, szczególnie dla małych emitentów.