Interpelacja nr 9928

Szanowna Pani Minister,

polski przemysł hutniczy, stanowiący przez dekady strategiczny filar bezpieczeństwa gospodarczego i przemysłowego Rzeczypospolitej, znajduje się dziś w stanie głębokiego kryzysu. Dane z 2023 roku wskazują, że wykorzystanie mocy produkcyjnych w hutach spadło do poziomu około 60%, co jest wynikiem nienotowanym od czasów powojennych.

Źródłem tego stanu rzeczy są m.in.:
– skrajnie wysokie ceny energii elektrycznej i gazu, wynikające w znacznej mierze z unijnej polityki klimatycznej oraz braku odpowiedniego wsparcia dla polskich energochłonnych zakładów,
– napływ taniej, często dotowanej stali z krajów trzecich, które nie ponoszą kosztów transformacji klimatycznej,
– niedostosowana do polskich realiów polityka klimatyczno-energetyczna UE, która w obecnym kształcie faworyzuje największe gospodarki kosztem interesu państw takich jak Polska.

Polskie hutnictwo nie potrzebuje eksperymentów klimatycznych ani biernej akceptacji kolejnych unijnych regulacji – potrzebuje aktywnej polityki ochrony interesu narodowego. Niestety, obecny rząd – zamiast twardo negocjować i bronić naszych zakładów przemysłowych – koncentruje się na realizacji unijnej agendy bez oglądania się na koszty społeczne i gospodarcze.

W związku z powyższym wnoszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

Czy Ministerstwo Przemysłu i Ministerstwo Klimatu i Środowiska planują przedstawić kompleksową strategię ratowania polskiego hutnictwa, w szczególności poprzez systemową pomoc dla zakładów energochłonnych?

Czy Rząd RP podejmie stanowcze działania w obronie rynku stali przed nieuczciwą konkurencją z krajów trzecich, w tym Chin, poprzez interwencję na forum Unii Europejskiej i wprowadzenie instrumentów ochrony rynku?

Czy obecny rząd zamierza domagać się zawieszenia lub modyfikacji najbardziej szkodliwych dla polskiego przemysłu mechanizmów pakietu Fit for 55 oraz ETS2?

Czy przewiduje się wprowadzenie rekompensat dla hut pokrywających realne koszty polityki klimatycznej, takich jak opłaty za emisję CO₂ i wysokie ceny energii?

Dlaczego rząd nie kontynuuje działań podjętych przez poprzednią ekipę, które miały na celu wzmocnienie pozycji polskiego przemysłu w negocjacjach z Brukselą?

Upadek hutnictwa to nie tylko kwestia miejsc pracy, ale także zagrożenie dla suwerenności gospodarczej Polski, bezpieczeństwa przemysłowego i zdolności do realizacji strategicznych projektów infrastrukturalnych. Oczekuję jasnego stanowiska rządu i podjęcia zdecydowanych działań.

Łączę wyrazy szacunku

Monika Pawłowska