Interpelacja nr 9425

Szanowna Pani Minister,

wiceminister Katarzyna Kacperczyk, podczas X Kongresu Wyzwań Zdrowotnych, poruszyła kwestie postrzegania zdrowia w kontekście szerszej strategii państwa oraz konieczności reorganizacji systemu ochrony zdrowia. Pani Minister stwierdziła, że „zdrowie, jak nigdy wcześniej, wyszło poza wymiar tylko usług publicznych i takiego indywidualnego sektorowego postrzegania i stało się elementem szerszej strategii suwerenności państwa, współpracy międzynarodowej”. Jednocześnie podkreśliła potrzebę stworzenia „lepiej zorganizowanego systemu na takie przewidywalne czasy, który pozwoli reagować w sytuacjach kryzysowych – czy to jest pandemia, czy to są konflikty, czy to są inne katastrofy naturalne”, dodając, że „system musi chodzić jak w zegarku, zabezpieczać potrzeby pacjentów i na czas stabilizacji, ale też przygotowywać na czasy pełne niepokojów i nieprzewidywalności”.

Ta wypowiedź wywołuje liczne pytania dotyczące zarówno strategicznej koncepcji Ministerstwa Zdrowia, jak i konkretnych zamierzeń dotyczących funkcji polskiego systemu ochrony zdrowia. Szczególnie istotny jest przyszły kierunek działań oraz planowane zmiany strukturalne w organizacji służby zdrowia w kraju. Szczególnie interesujące jest powiązanie kwestii zdrowotnych z niezależnością państwową oraz dostosowaniem systemu do działania w warunkach kryzysowych.

W związku z tym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Co dokładnie miała na myśli Pani Minister Kacperczyk, wskazując, że zdrowie stało się elementem szerszej strategii suwerenności państwa? Czy oznacza to, że polityka zdrowotna będzie w większym stopniu podporządkowana celom strategicznym państwa, takim jak bezpieczeństwo narodowe czy niezależność gospodarcza? Jakie konkretne działania są planowane w tym zakresie?

W jaki sposób zdrowie jest obecnie postrzegane jako element współpracy międzynarodowej? Czy resort zdrowia planuje intensyfikację współpracy z innymi państwami lub organizacjami międzynarodowymi w celu wzmocnienia systemu ochrony zdrowia, a jeśli tak, to w jakich obszarach?

Co kryje się pod pojęciem „lepiej zorganizowanego systemu na nieprzewidywalne czasy”? Czy chodzi o zmiany strukturalne w obecnej organizacji ochrony zdrowia, czy też o nowe mechanizmy zarządzania kryzysowego? Proszę o wskazanie, jakie konkretne problemy w obecnym systemie resort zamierza rozwiązać w ramach tej reorganizacji.

Jakie szczegółowe plany i działania Ministerstwo Zdrowia zamierza wdrożyć, aby system ochrony zdrowia był w stanie „chodzić jak w zegarku” zarówno w czasach stabilizacji, jak i w sytuacjach kryzysowych? Czy przewiduje się np. zwiększenie rezerw strategicznych, rozbudowę infrastruktury medycznej, czy też rozwój kadr?

Jakie kroki są podejmowane, aby przygotować system na „czasy pełne niepokojów i nieprzewidywalności”? Czy resort dysponuje analizami lub prognozami dotyczącymi potencjalnych zagrożeń, na które system powinien być gotowy, i czy może się nimi podzielić?

Z wyrazami szacunku

Janusz Cieszyński