Interpelacja nr 9156

Szanowna Pani Minister,

zgodnie z definicją wskazaną na stronie Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych warsztat terapii zajęciowej jest wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo placówką stwarzającą osobom niepełnosprawnym niezdolnym do podjęcia pracy możliwość rehabilitacji społecznej i zawodowej w zakresie pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia. Co równie istotne, nie jest placówką samodzielną, lecz stanowi część większej struktury organizacyjnej wyposażonej w osobowość prawną lub posiadającej zdolność do czynności prawnych. Warsztaty mogą być organizowane przez fundacje, stowarzyszenia lub przez inne podmioty.

Mając na względzie doniosłość społeczną i znaczenie pracy instruktorów terapii zajęciowej, uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy ministerstwo podjęło lub podejmie prace legislacyjne polegające na zakwalifikowaniu instruktorów terapii zajęciowej do systemu opieki społecznej?

2. Czy planuje się uznać pracę instruktorów terapii zajęciowej za wykonywaną w szczególnym charakterze?

3. Czy planuje się przygotowanie rozwiązań prawnych zapewniających poradnictwo mające na celu zachowanie i wzmacnianie kompetencji oraz niwelowanie zjawiska wypalenia zawodowego wśród instruktorów terapii zajęciowej?

Z wyrazami szacunku

Krzysztof Szczucki