Interpelacja nr 7788

W ostatnim czasie opinię publiczną obiegły informacje dotyczące ekspertyz i analiz finansowanych przez Ministerstwo Sprawiedliwości w ramach prac komisji ds. badania wpływów rosyjskich w Polsce. Według dostępnych danych środki publiczne zostały przeznaczone na wynagrodzenia dla dziennikarzy i publicystów znanych ze skrajnie upolitycznionych opinii.

Wśród beneficjentów znaleźli się m.in.: Tomasz Piątek, Klementyna Suchanow, Anna Mierzyńska oraz Marcin Celiński. Niektórzy z nich wcześniej kwestionowali zagrożenie ze strony Rosji i powielali narracje uderzające w bezpieczeństwo państwa, inne zaś osoby słyną z aktywności o charakterze skrajnie ideologicznym. Sam fakt angażowania ich jako „ekspertów” do przygotowywania analiz budzi poważne wątpliwości co do rzetelności całego procesu i celu, jaki rzeczywiście przyświeca tej komisji.

Dlatego zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

Na jakiej podstawie dokonano wyboru autorów ekspertyz i jakie kryteria kompetencyjne musieli oni spełnić?

Jakie były dokładne zakresy tematyczne oraz metodologia opracowań zleconych przez Ministerstwo Sprawiedliwości?

Ile dokładnie wynosiły koszty wszystkich ekspertyz, które zostały opłacone ze środków publicznych?

Czy Ministerstwo Sprawiedliwości przewiduje podanie do publicznej wiadomości pełnej treści tych ekspertyz? Jeśli nie, to dlaczego?

Czy w ramach kontroli wewnętrznej przeprowadzono ocenę jakości merytorycznej dostarczonych opracowań?

Czy w przeszłości Ministerstwo Sprawiedliwości korzystało z ekspertyz tych samych autorów? Jeśli tak, w jakich okolicznościach i na jakich zasadach?

Komisja ds. badania wpływów rosyjskich powinna działać w sposób transparentny i merytoryczny, zamiast stać się narzędziem politycznej propagandy. Wobec powyższych faktów uzasadnione jest pytanie, czy obecne działania tej komisji nie służą jedynie legitymizowaniu z góry założonych tez i politycznych narracji, a nie realnemu badaniu zagrożeń dla państwa polskiego.

Dodatkowo: Dlaczego Ministerstwo Sprawiedliwości nadal kieruje zaproszenia na konferencje prasowe do M. Ch.? Czy resort sprawiedliwości prowadzi wewnętrzne procedury kontrolne dotyczące osób otrzymujących zaproszenia na wydarzenia medialne? Jakie kryteria obowiązują w tym zakresie i dlaczego nie zostały zastosowane w tym przypadku? Ponadto w związku z tym incydentem pojawia się pytanie o bezpieczeństwo komunikacji wewnętrznej resortu – Czy Ministerstwo Sprawiedliwości wdrożyło odpowiednie procedury ochrony danych oraz technologiczne zabezpieczenia, skoro nie potraficie Państwo używać nawet tak prostych narzędzi jak „UDW (ukryte do wiadomości)”? Jeśli nie, to jakie działania zamierza podjąć w celu poprawy standardów ochrony informacji?