Interpelacja nr 7367

Szanowna Pani Minister,

zgodnie z art. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obowiązek alimentacyjny dotyczy krewnych w linii prostej, co oznacza, że dzieci mogą być zobowiązane do płacenia alimentów na rzecz swoich rodziców, jeżeli ci znajdą się w niedostatku. W praktyce jednak zdarzają się sytuacje, w których rodzice, którzy nie uczestniczyli aktywnie w wychowywaniu swoich dzieci, mieli ograniczoną władzę rodzicielską lub nawet byli jej pozbawieni, domagają się alimentów od dzieci.

Tego rodzaju sytuacje budzą wątpliwości natury etycznej i prawnej. Wychowanie dziecka wiąże się nie tylko z obowiązkami materialnymi, ale przede wszystkim z miłością, troską i odpowiedzialnością. Gdy rodzice nie spełniają swoich obowiązków, trudno uzasadnić moralnie i prawnie obowiązek dzieci wobec takich rodziców.

W związku z powyższym, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 2022 r. poz. 1339), zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dostrzega problem związany z obowiązkiem alimentacyjnym dzieci wobec rodziców, którzy zaniedbywali swoje obowiązki wychowawcze lub mieli ograniczoną władzę rodzicielską?

2. Czy rozważane są zmiany w przepisach prawa, które ograniczyłyby możliwość zasądzania alimentów na rzecz takich rodziców na przykład poprzez wprowadzenie kryterium oceny ich postawy wobec dzieci w przeszłości?

3. Czy istnieją dane dotyczące skali tego zjawiska w Polsce oraz analizy jego skutków społecznych i emocjonalnych dla dzieci?

4. Jakie kroki mogą zostać podjęte, aby ograniczyć ryzyko nadużywania prawa do alimentów przez rodziców, którzy sami nie wywiązywali się ze swoich obowiązków?

Z wyrazami szacunku

Dorota Marek