Interpelacja nr 7135

Szanowny Panie Premierze,

w dniu 27 lutego 2024 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok w sprawie o sygn. akt SK 90/22 dot. “kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu”. Od tamtego dnia w Dzienniku Ustaw nie został opublikowany żaden z późniejszych wyroków tego organu. Zgodnie ze stanem na dzień 4 grudnia br. nie zostało opublikowanych aż 21 wyroków Trybunału Konstytucyjnego. Najstarszym z nich jest wyrok z dnia 17 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt SK 123/20 dot. “stosowania sankcji nieważności w odniesieniu do czynności prawnej dokonanej przez strony z naruszeniem ustawowego obowiązku uzyskania zgody właściwego ministra - obszar portu morskiego”. To oznacza, że zaległość na najstarszym z nieopublikowanych wyroków w dniu 17 grudnia osiągnie już 8 miesięcy.

Stosownie do art. 190 ust. 2 Konstytucji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w sprawach wymienionych w art. 188 Konstytucji podlegają niezwłocznemu ogłoszeniu w organie urzędowym, w którym akt normatywny był ogłoszony. Podobny wniosek płynie z art. 9 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 1461; dalej: ustawa o ogłaszaniu aktów normatywnych), zgodnie z którym, w Dzienniku Ustaw ogłasza się orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego dotyczące aktów normatywnych ogłoszonych w Dzienniku Ustaw. Z art. 2 ust. 1 tej ustawy wynika natomiast, że ogłoszenie aktu normatywnego w dzienniku urzędowym jest obowiązkowe. Na organie wydającym dziennik urzędowy spoczywa więc prawny obowiązek ogłoszenia aktu normatywnego, w tym także orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

Zgodnie z powyższym wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt SK 123/20 powinien zostać niezwłocznie ogłoszony w Dzienniku Ustaw. Stosownie bowiem do art. 190 ust. 3 zdanie 1 Konstytucji, orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych stanowi, że Dziennik Ustaw wydaje Prezes Rady Ministrów przy pomocy Rządowego Centrum Legislacji. Z kolei z brzmienia art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 30 listopada 2016 r. o organizacji i trybie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2393; dalej: ustawa o postępowaniu przed TK) wynika, że orzeczenia Trybunału ogłasza się na zasadach i w trybie określonych w Konstytucji oraz ustawie o ogłaszaniu aktów normatywnych. W omawianym kontekście istotne znaczenie ma treść art. 114 ust. 2 ustawy o postępowaniu przed TK, który przewiduje, że ogłaszanie orzeczeń Trybunału zarządza Prezes Trybunału.

Z powyższego w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że ustawodawca nie pozostawił decyzji o publikacji wyroku Trybunału Konstytucyjnego swobodnemu uznaniu Prezesa Rządowego Centrum Legislacji, ani ocenie Prezesa Rady Ministrów.

W związku z tym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jaka dokładnie podstawa prawna stanowi uzasadnienie dla działania Prezesa Rady Ministrów polegającego na celowym niepublikowaniu orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw od prawie ośmiu miesięcy?

2. Jeśli takowy istnieje, to jaki inny niż podstawa prawna powód stanowi uzasadnienie działania Prezesa Rady Ministrów polegającego na celowym niepublikowaniu orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw od prawie ośmiu miesięcy?

3. Kiedy Prezes Rady Ministrów planuje opublikować w Dzienniku Ustaw wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt SK 123/20?

4. Czy zlecone zostały analizy lub opinie wskazujące podstawy prawne działania Prezesa Rady Ministrów polegającego na celowym niepublikowaniu orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw? Jeżeli tak, to proszę o udostępnienie ich w formie wydrukowanych kopii albo przesłanie na adres e-mailowy biuro@wipler.pl fotokopii.