Interpelacja nr 6975

Panie Ministrze,

w nawiązaniu do jednej z Pańskich wypowiedzi dotyczącej współpracy polskich zakładów zbrojeniowych produkujących amunicję 155 mm ze słowacką firmą ZVS Holding, w październiku br. wskazana firma poinformowała o swoich planach wzrostu produkcji amunicji do 360 tysięcy nabojów kalibru 155 mm rocznie. Biorąc pod uwagę doświadczenia z wojny na Ukrainie, Słowacy będą w stanie wyprodukować komponenty do tej amunicji na 6 dni walki. W tym miejscu należy zauważyć, że jeśli polskie zakłady pozyskają technologię na wytwarzanie tego kalibru amunicji, to należy zakładać, że wybrane komponenty będą dostarczane przez słowacką stronę. Tak więc należy przypuszczać, że powstaje ryzyko zabezpieczenia produkcji wymaganej ilości artyleryjskiej amunicji dla naszego wojska w czasie pokoju, a szczególnie w czasie działań wojennych.

W 2008 roku polskie zakłady zbrojeniowe wytwarzające amunicję rozpoczęły badania lub produkcję 155 mm pocisku do naboju dla Kraba na bazie technologii uzyskanej od ZVS Holding. Badania i testy wykazały, że pocisk tego naboju nie spełnia wymogów w zakresie założonych wymagań operacyjnych, to jest w donośności i celności. W wyniku przeprowadzonych dalszych badań podjęto decyzje o skróceniu długości pocisku. Nadal nie osiągnięto wymagań dotyczących celności, a jednocześnie zmniejszono jego skuteczność, co prawdopodobnie będzie zmuszać artylerzystów do zwiększenia ilości amunicji do rażenia celów, aby uzyskać wymagane rezultaty ognia.

W związku z przestawioną sytuacją proszę o odpowiedź na pytanie:

Czy produkowany nabój 155 mm do armatohaubicy Krab spełnia standard NATO JBMOU – Joint Ballistics Memorandum of Understending i czy po poprawkach zapewnia pierwotnie założone wymagania operacyjne?