Interpelacja nr 6535

Szanowna Pani Minister,

obecne zasady ubiegania się o udział w programach wsparcia realizowanych przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, takich jak asystencja osobista, wymagają przedstawienia orzeczenia o niepełnosprawności. Niestety, dla wielu osób w podeszłym wieku, w szczególności tych, które są całkowicie zależne od innych, przykute do łóżka, lub cierpiące na poważne niepełnosprawności intelektualne, spełnienie tego warunku jest praktycznie niemożliwe.

Osoby te, często pozostające w izolacji społecznej, bez możliwości uzyskania pomocy od rodziny lub opiekunów, napotykają na liczne przeszkody uniemożliwiające stawienie się przed komisją orzekającą. Mogą to być m.in. bariery architektoniczne, takie jak brak windy w miejscu zamieszkania, skrajnie ograniczona mobilność wynikająca z zaawansowanego wieku lub choroby, czy brak dostępu do odpowiedniego transportu. W rezultacie są one praktycznie pozbawione możliwości uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, co wyklucza je z uczestnictwa w programach wsparcia, które mogłyby znacząco poprawić ich jakość życia.

Problem ten wydłuża czas oczekiwania na pomoc, a także prowadzi do marginalizacji osób, które najbardziej potrzebują wsparcia. W tym kontekście zasadne wydaje się rozważenie wprowadzenia rozwiązań, które ułatwiłyby dostęp do programów ministerstwa osobom starszym i niepełnosprawnym, w przypadku których uzyskanie orzeczenia o niepełnosprawności jest wyjątkowo trudne.

Przykładem takiego rozwiązania mogłoby być wykorzystanie pracowników socjalnych do potwierdzania stopnia niesamodzielności osób ubiegających się o wsparcie lub wprowadzenie uproszczonej ścieżki kwalifikacji dla osób powyżej określonego wieku, np. 85 lat.

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami.

1. Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej rozważa wprowadzenie rozwiązań umożliwiających dostęp do programów wsparcia dla osób starszych i niepełnosprawnych, które z uzasadnionych przyczyn nie są w stanie uzyskać orzeczenia o niepełnosprawności w dotychczasowej procedurze?

2. Czy możliwe jest wprowadzenie uproszczonego systemu kwalifikacji do programów dla osób powyżej określonego wieku, np. 85 lat, bez konieczności przedstawiania orzeczenia o niepełnosprawności?

3. Czy ministerstwo analizowało możliwość wykorzystania pracowników socjalnych do potwierdzania stopnia niesamodzielności osób ubiegających się o wsparcie?

4. Jakie inne działania ministerstwo podejmuje, aby zwiększyć dostępność programów dla osób starszych i najbardziej potrzebujących?

Z poważaniem

Krzysztof Piątkowski
Poseł na Sejm RP