Interpelacja nr 6397

Szanowna Pani Minister,

zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 2023 r. o świadczeniu wspierającym to świadczenie jest udzielane osobom z niepełnosprawnością, mającym potrzebę wsparcia, pomocy służącej częściowemu pokryciu wydatków związanych z zaspokojeniem szczególnych potrzeb życiowych tych osób. Takie wsparcie często wymaga zapewnienia osobom z niepełnosprawnością opieki całodobowej. Zgodnie z art. 5 cyt. ustawy świadczenie to nie przysługuje, jeżeli osoba, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy, została umieszczona w domu pomocy społecznej, w rodzinnym domu pomocy, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom z niepełnosprawnością, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o której mowa w przepisach o pomocy społecznej. Jest to zrozumiałe w przypadku jednostek/instytucji dofinansowanych ze środków publicznych. W przeciwnym razie mielibyśmy do czynienia z podwójnym finansowaniem. Jednakże niezrozumiałe jest, że zgodnie z tym przepisem świadczenie wspierające nie przysługuje osobom, które przebywają w placówkach zapewniających im całodobową opiekę, np. w prywatnych domach seniora, których całkowity koszt pobytu jest pokrywany ze środków osób wymagających wsparcia i ich rodzin.

Mamy dziś do czynienia z sytuacją, w której osoba korzystająca z całodobowej prywatnej opieki w swoim domu może korzystać z przedmiotowego świadczenia, ale osoba, która z różnych przyczyn (chociażby z braku możliwości znalezienia w miejscu zamieszkania opiekunów, którzy podjęliby się całodobowej opieki czy braku miejsc w publicznych jednostkach) przebywa w prywatnym ośrodku, już na takie świadczenie nie może liczyć – mimo że państwo nie ponosi żadnych kosztów związanych z utrzymaniem takiego ośrodka czy pobytem pensjonariusza. Zdaje się, że właśnie w takiej sytuacji to świadczenie powinno przysługiwać. Zdaniem osób korzystających ze wsparcia oraz ich rodzin zapisy przedmiotowej ustawy powinny więc ulec zmianie, ponieważ trend wskazuje, że starsze osoby z niepełnosprawnością będą coraz częściej korzystać z różnych form specjalistycznej opieki i nie należy wiązać możliwości pobierania przez nie świadczenia wspierającego jedynie z częścią tych form. Dziś czują się one pokrzywdzone i nierówno traktowane, a wielu z nich przez aktualny stan prawny nie może korzystać z dostępnej formy opieki.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Jak Pani Minister ustosunkuje się do przedstawionej kwestii?

Czy istnieje możliwość wprowadzenia zmian w przedmiotowej ustawie, tak by świadczenie wspierające przysługiwało również w przypadku umieszczenia osoby w całodobowych ośrodkach opieki, w sytuacji, gdy koszt utrzymania takiej jednostki i pobytu w niej jest w całości finansowany przez pensjonariuszy, np. przez wyłączenie z art. 5 ustawy takich ośrodków? W przypadku negatywnej odpowiedzi proszę o wskazanie przyczyny.

Z wyrazami szacunku

Posłanka Katarzyna Osos