Interpelacja nr 5856

Szanowny Panie Ministrze,

biorąc pod uwagę doświadczenia z obserwacji wojny na Ukrainie, ilości zużywanej wszelkiego rodzaju amunicji, coraz częstszych pytań i niepokojów od pracowników sektora zbrojeniowego i samych żołnierzy oraz sukcesywnie pojawiających się medialnych doniesieniach dotyczących problemów z amunicją kalibru 155 mm i samego zamieszania wokół decyzji co do Narodowej Decyzji Amunicyjnej składam interpelację:

Jakie metodyczne działania oprócz krytyki poprzedniego kierownictwa zrealizowało obecnie do zapewnienia polskim siłom zbrojnym niezbędnej amunicji w kontekście pozyskania i uzupełniania amunicji w procesie tzw. zużywania się zasobów czy wystąpienia ew. konfliktu?

Czy ewentualne inicjatywy wychodzą też poza zakup tzw. z rynków zewnętrznych na rzecz krajowych producentów prywatnych lub państwowych (co pomoże utrzymać zerwane łańcuchy dostaw w razie zagrożenia)? Czy wzięte zostały pod uwagę czynniki redundancji podmiotu prywatnego i państwowego, ale zarazem ich synergicznego działania tzw. modułowość podmiotów produkcyjnych?

Jak państwo wspiera budowę takiego potencjału (zasoby, środki finansowe)? Proszę przestawić proces nadzoru w czasie i jakości nad budową polskiego potencjału dla kalibru 155. Jakie są cele operacyjne i strategiczne i ich miary wskaźników (KPI)?

W dbałości o bezpieczeństwo Polski proszę również o przedstawienie jak wygląda proces zapewnienia zasobów a jeżeli jest to niezbędne budowy potencjałów wszystkich pozostałych rodzajów amunicji zarówno m.in. bojowej jak i ćwiczebnej, strzeleckiej, czołgowej, rakietowej, moździerzowej itp.