Interpelacja nr 4408

Czy zmiana ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44 i 858), dalej jako „ustawa o rehabilitacji”, mająca na celu wprowadzenie regulacji niwelujących negatywne skutki upływu, z dniem 30 września 2024 r., terminów ważności orzeczeń wydłużonych ustawą z dnia 19 grudnia 2023 r. o szczególnych rozwiązaniach służących zachowaniu ważności niektórych orzeczeń o niepełnosprawności oraz orzeczeń o stopniu niepełnosprawności (Dz. U. poz. 2768) nie obejmie osób, które w momencie wejścia "ustawy covidowej" nie miały jeszcze 26 lat, a "wszystkie 16-latki zostały wyrzucone z ustawy"? Otrzymałam taką informację od osoby z niepełnosprawnością, która taką odpowiedź otrzymała od urzędnika.

To by oznaczało, że ta ustawa dyskryminuje zatem wszystkie dzieci, które miały ostatnią orzeczoną niepełnosprawność przed 16. rokiem życia i przedłużoną na mocy "ustawy covidowej" do 30.09.24 r.

Pominięcie całej tej grupy osób wynika z tego, że w ustawie określono, że dotyczy osób ze stopniem niepełnosprawności: lekkim, umiarkowanym i znacznym, a przed 16 r.ż. nie oznacza się stopnia niepełnosprawności.

Albo jest to niedopatrzenie i błąd związany z użytą nomenklaturą, albo niewłaściwa interpretacja urzędnicza, która w konsekwencji powoduje zawężenie grona potencjalnych beneficjentów ustawy.

Czas oczekiwania na termin komisji z uwagi na kumulację wniosków, wynosi 3-4 miesięcy. Przez ten czas osoby takie będą pozbawione statusu osoby z niepełnosprawnościami oraz świadczeń, nie będą mogły korzystać z ulg i przywilejów, np. ubiegać się o stypendium socjalne na uczelni.

Z pewnością ten problem może dotyczyć sporej grupy osób.