Interpelacja nr 4257

Szanowna Pani Minister!

Zwrócono się do mnie z prośbą o podjęcie interwencji w sprawie coraz mniejszej dostępności procedur diabetologicznych w publicznej opiece zdrowotnej, ukazanej zarówno z perspektywy lekarza, jak i pacjenta. Od pewnego czasu zmniejsza się bowiem liczba poradni diabetologicznych, ponieważ ze względu na niski poziom finansowania procedur diabetologicznych, których koszty są mocno niedoszacowane, lekarze rezygnują z pracy w publicznych placówkach i decydują się otwierać swoje indywidualne praktyki lekarskie. Diabetolodzy, którzy pozostają w poradniach i świadczą pomoc medyczną w ramach NFZ mierzą się z dużym wyzwaniem związanym z coraz większą liczbą pacjentów i coraz bardziej czasochłonnymi wizytami przy równoczesnych ograniczonych zasobach ludzkich i sprzętowych. Natomiast pacjenci czekający wiele miesięcy na wizytę narażeni są na liczne powikłania, bowiem niewłaściwie leczona cukrzyca w przyszłości może objawiać się m.in. problemami kardiologicznymi czy stopą cukrzycową, a to sprawia, że dzisiejsze zaniedbania wpłyną na przyszłe funkcjonowanie systemu.

Mając na uwadze powyższe uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

Jak Pani Minister ustosunkuje się do przedstawionego problemu?

Ile poradni diabetologicznych funkcjonuje obecnie w każdym z województw?

Ile szpitalnych oddziałów diabetologicznych funkcjonuje obecnie w każdym z województw?

Czy ministerstwo planuje podjąć działania mające na celu zwiększenie poziomu finansowania procedur diabetologicznych? Jeśli tak, jakie zmiany będą wdrożone i kiedy to nastąpi?

Z wyrazami szacunku

Posłanka Katarzyna Osos