Interpelacja nr 3975
Interpelacja w sprawie branżowych centrów umiejętności (BCU)
Interpelacjaz odpowiedziąwpłynęło 22.07.2024
Autorzy
- Krzysztof GadowskiKO
- Maria Małgorzata JanyskaKO
- Katarzyna Kierzek-KoperskaKO
- Marek KrząkałaKO
- Alicja ŁuczakKO
- Izabela Katarzyna MrzygłockaKO
- Karolina PawliczakKO
- Krystyna SibińskaKO
- Jarosław UrbaniakKO
- Bartosz ZawiejaKO
Adresat: minister edukacji
Treść
Szanowna Pani Minister,
przedstawiciele sektora gospodarki stawiają szereg pytań odnośnie do branżowych centrów umiejętności (BCU), w szczególności koncepcji wydatkowania środków na 120 centrów w kwotach w przedziale między 9 a 16 mln PLN dofinansowania na kształcenie zawodowe i zamierzonych efektów wobec m.in.:
1. Celowości analogicznego traktowania w ramach zaplanowanych funduszy niszowych branż pod względem znaczenia gospodarczego oraz liczby uczniów, jak:
otwierająca listę zaplanowanych centrów branża „Budowa i strojenie fortepianów i pianin” (1 zawód w tej branży: „Technik budowy i strojenia fortepianów”. W 2023 r. odnotowano 17 absolwentów jedynej szkoły o tym profilu w kraju /3 szkoły na świecie/ - alokacja środków 11 mln PLN), „Wikliniarstwo” alokacja środków 10 mln PLN lub „Agroturystyka” alokacja środków 10 mln PLN,
oraz tak istotnych w gospodarce branż, jak „Diagnostyka i naprawa pojazdów” (8 zawodów w tej branży. W całej branży motoryzacyjnej ok. 75 tys. uczniów, w tym w zawodzie „Mechanik pojazdów samochodowych” w szkołach branżowych I stopnia ok. 35 tys. uczniów w skali kraju, alokacja środków 11,5 mln PLN), czy też „Przemysł meblarski”, alokacja środków 14 mln PLN.
2. Umiejscowienia bez względu na skalę działalności danej branży tylko jednego centrum w kraju dla danej branży - np. branża meblarska, mająca strategiczne znaczenie dla polskiej gospodarki - BCU zlokalizowane jest w miejscowości Różanystok na Podlasiu, stąd stawiane są pytania o celowość tego rodzaju działań z perspektywy silnych, ogólnokrajowych dziedzin gospodarki. Uzasadnienia dla lokalizacji BCU są bowiem, jak się wydaje, niekonsekwentne - Ministerstwo Edukacji Narodowej wskazuje, że wsparcie miało być skierowane do branż niszowych, a następnie, że do strategicznych. Zarazem BCU miały być, zgodnie z ówczesną deklaracją Ministerstwa Edukacji „zwieńczeniem reformy kształcenia zawodowego”. BCU są zatem ilustracją, jak się wydaje, problemów z zarządzaniem strategicznym w obszarze kształcenia zawodowego. Problemy z określeniem celów BCU potwierdza również projekt rozporządzenia Rady Ministrów zmieniającego rozporządzenie w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, w którym czytamy:
„Nowelizacja przedmiotowego rozporządzenia ma na celu uzupełnienie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania, o wprowadzony do systemu oświaty nowy rodzaj placówki, tj. branżowe centrum umiejętności (BCU), do którego pracodawca będzie mógł kierować młodocianych zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego. Jednym z zadań BCU jest realizacja turnusów dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników (art. 117 ust. 2c pkt 3 ustawy – Prawo oświatowe), które jako wyspecjalizowane w danej dziedzinie jednostki systemu oświaty uzupełnią liczbę podmiotów uprawnionych do prowadzenia turnusów dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników szczególnie w zawodach niszowych, w których występują problemy związane z miejscem organizacji i realizacji turnusu. Powyższe działania zwiększą dostęp młodocianym realizującym u pracodawców przygotowanie zawodowe w formie nauki zawodu do miejsc realizacji dokształcania teoretycznego w formie turnusu dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników”.
W przytoczonym uzasadnieniu wskazuje się na rolę BCU jako miejsca realizacji turnusów dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników (art. 117 ust. 2c pkt 3 ustawy – Prawo oświatowe), ale z naciskiem na zawody niszowe. Czyli BCU, jak też przytoczony projekt rozporządzenia, dla zawodów, w których kształci się wielu uczniów szkół branżowych I stopnia, z punktu widzenia ich dokształcania teoretycznego, nie mają żadnej roli. Trudno bowiem, aby kilka tysięcy uczniów z terenu całego kraju odbyło miesięczne kursy w zawodzie, dla którego BCU będzie dysponował 10 miejscami noclegowymi (jak choćby przywołany przykład konkretnego BCU).
3. Analizy i szerokiego określenia celów stawianych przed BCU (w tym od doradztwa zawodowego w szkołach podstawowych do aktywizacji absolwentów szkół wyższych) oraz określenia ich zadań de facto „obok” funkcjonowania szkół zawodowych oraz przedsiębiorców prowadzących naukę zawodu. BCU ukierunkowane są bowiem na kształcenie dorosłych, co potwierdzają wskaźniki konkursu. Sytuacja ta każe zadać pytania o precyzyjne określenie założeń BCU, jakie przyświecały jej twórcom w ramach wydatkowania znaczących środków finansowych, tj. 1,4 mld PLN, z czego 75% to wydatki inwestycyjne, w tym na miejsca noclegowe. Władze powiatowe nie dysponują z kolei środkami, by w ramach rozwiązań systemowych zapewnić dojazd i pobyt młodzieży szkolnej w tych centrach.
Powyższe głosy wskazują, że BCU nie są skoncentrowane na zawodowym szkolnictwie ponadpodstawowym, ale ich podstawowym celem jest kształcenie dorosłych, na co wskazują wskaźniki realizacji szkoleń w ramach projektu dla poszczególnych centrów. Osoby młode, uczniowie i studenci mają przypisany wskaźnik na poziomie 20%, osoby dorosłe 60% (liczebność osób w poszczególnych grupach wiekowych (składowe 200 osób do przeszkolenia w ramach projektu BCU): 120 osób (60% z 200) to osoby dorosłe - nie będące nauczycielami kształcenia zawodowego, 40 osób (20% z 200) to osoby młode w wieku 14-24 lat (uczniowie i studenci), 20 osób (10% z 200) to nauczyciele kształcenia zawodowego, a pozostałe 20 osób z dowolnej grupy odbiorców).
Zaangażowanie przy organizacji BCU przez Ministerstwo Edukacji Narodowej zróżnicowanych kategorii partnerów branżowych, czyli izb gospodarczych, stowarzyszeń zawodowych, samorządów, spółek Skarbu Państwa oraz przedsiębiorstw nie porządkuje współpracy sektorów edukacji i gospodarki. Przeciwnie, potęguje atomizację reprezentacji gospodarki wobec systemu edukacji. W krajach uznawanych za wzorcowe pod względem edukacji zawodowej konsekwentnie ten obszar jest główną domeną samorządu gospodarczego.
Wobec kontynuacji koncepcji BCU wydaje się, że tak daleko idące sformułowania nt. BCU, jak „nowa forma kształcenia zawodowego”, wymagają wyczerpujących, publicznych odpowiedzi, na czym owa nowość ma polegać. Słowem, BCU obudowane przez poprzednie kierownictwo resortu pustymi deklaracjami wymaga dziś wskazania operacyjnego, jak te cele mają być realizowane.
Mając więc na uwadze powyższe, zwracam się z pytaniem: Jaki jest cel powołania i jaką rolę w systemie edukacji przewiduje się dla branżowych centrów umiejętności (BCU)?
Z wyrazami szacunku
Jarosław Urbaniak
Poseł na Sejm RP
Odpowiedzi
Sekretarz stanu Henryk Kiepura, 13.08.2024
Odpowiedź na interpelację nr 3975
w sprawie branżowych centrów umiejętności (BCU)
Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej Henryk Kiepura
Warszawa, 13-08-2024
Szanowny Panie Marszałku,
składam na Pana ręce odpowiedź na interpelację Posła na Sejm RP Pana Jarosława Urbaniaka oraz grupy Posłów w sprawie branżowych centrów umiejętności.
Szanowny Panie Pośle,
odpowiadając na Pana interpelację w sprawie branżowych centrów umiejętności przekazuję poniższe informacje.
Branżowe centrum umiejętności (BCU) jest nowym rodzajem publicznej lub niepublicznej placówki umożliwiającej uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub zmianę kwalifikacji zawodowych. W odróżnieniu od dotychczas funkcjonujących placówek kształcenia ustawicznego i centrów kształcenia zawodowego, rolą BCU jest integrowanie szkół i placówek prowadzonych kształcenie zawodowe, uczelni oraz podmiotów, o których mowa w art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe[1] (którymi są: pracodawcy, organizacje pracodawców, samorządy gospodarcze, stowarzyszenia lub samorządy zawodowe, sektorowe rady do spraw kompetencji oraz Rada Programowa do spraw kompetencji), prowadzących działalność w zakresie jednej z dziedzin zawodowych[2]. BCU jest ukierunkowaną branżowo placówką kształcenia, szkolenia i egzaminowania w zakresie danej dziedziny zawodowej, prowadzącą cztery rodzaje działalności: edukacyjno-szkoleniową, wspierającą współpracę szkół, placówek i uczelni z pracodawcami, innowacyjno-rozwojową oraz upowszechniającą wiedzę i nowe technologie, transformację ekologiczną i cyfrową, jak również działalność wspierającą realizację doradztwa zawodowego dla uczniów oraz aktywizację zawodową studentów, doktorantów i absolwentów studiów.
Tym samym BCU ma charakter przekrojowy i uzupełnia dotychczasową ofertę kształcenia zawodowego na poziomie szkolnictwa ponadpodstawowego i szkolnictwa wyższego. Należy przy tym podkreślić, że oferta funkcjonujących w ramach systemu oświaty centrów kształcenia zawodowego oraz placówek kształcenia ustawicznego ma charakter wielobranżowy, realizują one bowiem najczęściej zadania na rzecz otaczających je szkół prowadzących kształcenie zawodowe w wielu zawodach. Centra kształcenia zawodowego oraz placówki kształcenia ustawicznego nie specjalizują się przy tym tak jak BCU w określonej dziedzinie zawodowej.
Cechą odróżniającą BCU od innych, już istniejących placówek, jest ich unikatowy charakter, który wynika z jednej strony z silnego wyspecjalizowania BCU w danej dziedzinie zawodowej, a z drugiej strony – ze struktury organizacyjnej centrum, którego działalność jest nierozerwalnie związana z ogólnopolską organizacją branżową właściwą dla tej dziedziny zawodowej.
BCU mają charakter parasolowy w odniesieniu do pozostałych szkół, placówek i uczelni prowadzących kształcenie w zawodach i na kierunkach właściwych dla danej dziedziny zawodowej. BCU nie powielają sztandarowej oferty innych już istniejących placówek, tj. nie mogą prowadzić kwalifikacyjnych kursów zawodowych, kursów umiejętności zawodowych i kursów kompetencji ogólnych, które mogą być prowadzone przez centra kształcenia zawodowego oraz placówki kształcenia ustawicznego.
Kluczowy element oferty kształcenia i doskonalenia zawodowego BCU stanowi nowa forma pozaszkolna kształcenia ustawicznego, zarezerwowana wyłącznie dla tego rodzaju placówki, w postaci branżowego szkolenia zawodowego, a także kursy przygotowujące do nabywania adekwatnych do potrzeb danej branży kwalifikacji sektorowych, firmowane przez organizację branżową właściwą dla danej dziedziny zawodowej.
Jednym z zadań BCU jest prowadzenie turnusów dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników. Jest to dodatkowe, oprócz publicznych i niepublicznych szkół prowadzących kształcenie zawodowe oraz publicznych i niepublicznych centrów kształcenia zawodowego, miejsce realizacji tej formy pozaszkolnej kształcenia ustawicznego. Poszerzenie listy podmiotów uprawnionych do prowadzenia turnusów o BCU daje dodatkową możliwość lokalizacyjną realizacji tych turnusów.
Ponadto, w odróżnieniu od innych placówek, BCU jako jedyne placówki systemu oświaty oferują szkolenia branżowe dla nauczycieli kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela[3] (placówki doskonalenia nauczycieli nie mogą tych szkoleń prowadzić), a tym samym zwiększają dostęp takich nauczycieli do doskonalenia zawodowego.
W odniesieniu do stwierdzenia, że podstawowym celem BCU jest kształcenie dorosłych, należy zauważyć, że prowadzenie szkoleń (również osób dorosłych) stanowi niewielką część zadań, do realizacji których zobowiązane są BCU[4].
Odnosząc się do kwestii Konkursu „Utworzenie i wsparcie funkcjonowania 120 branżowych centrów umiejętności (BCU), realizujących koncepcję centrów doskonałości zawodowej (CoVEs)” (dalej: konkurs) uprzejmie informuję, że założenia konkursu na utworzenie i wsparcie funkcjonowania branżowych centrów umiejętności wynikały bezpośrednio z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO):
w ramach inwestycji A3.1.1. KPO zakłada utworzenie i wsparcie funkcjonowania 120 BCU, realizujących koncepcję centrów doskonałości zawodowej (CoVEs).
Europejska koncepcja centrów doskonałości zawodowej opiera się na rozwiązaniach opisanych w dokumencie Unii Europejskiej pn. „Identyfikacja i grupowanie centrów doskonałości zawodowej (CoVEs)”[5] (UE, 2019). Na poziomie UE centra doskonałości zawodowej (CoVEs) dzielą się na:
placówki utworzone specjalnie dla określonej dziedziny zawodowej lub
placówki kształcenia zawodowego funkcjonujące w danym regionie, bądź sub-regionie dla wielu dziedzin zawodowych.
W założeniach konkursu przyjęto, że branżowe centra umiejętności będą placówkami utworzonymi specjalnie dla określonej dziedziny zawodowej, co wynikało z zapisów KPO i znalazło odzwierciedlenie w przepisach ustawy – Prawo oświatowe, która określa ten rodzaj placówki jako placówkę o zasięgu ogólnokrajowym, ukierunkowaną branżowo w zakresie jednej z dziedzin zawodowych[6];
założenia konkursu uwzględniały ponadto[7]:
ustalone w KPO kamienie milowe dla reformy A3.1 oraz wskaźniki dla inwestycji A3.1.1;
postanowienia załącznika do decyzji implementacyjnej Rady UE (Annex to Council Implementing Decision – CID);
oczekiwania Komisji Europejskiej, wyrażone w trakcie negocjacji projektów ujętych w KPO i uwzględnione w ustaleniach operacyjnych do KPO, zaakceptowanych przez rząd RP 5 grudnia 2022 r.
Ustalenia operacyjne, stanowiące załącznik do Decyzji Komisji Europejskiej, nie uwzględniają wśród obowiązkowych mechanizmów weryfikacji kryterium dotyczącego lokalizacji BCU;
uwzględniając KPO oraz wyniki negocjacji z Komisją Europejską wskazane w pkt 2, w założeniach do konkursu przyjęto podejście branżowe a nie regionalne.
Z uwagi na różnorodność branż oraz kluczową wiedzę i rolę branż w zakresie podejmowania decyzji odnośnie lokowania działalności i rozwoju danej branży/dziedziny zawodowej na terenie kraju, w konkursie nie było zasadnym wskazywanie dziedzin zawodowych, w których mogą powstać branżowe centra umiejętności w poszczególnych województwach, tak jak nie było zasadnym ograniczanie liczby BCU, które mogą powstać w danym województwie, a tym samym pozbawianie branż możliwości decydowania o lokalizacji BCU na danym terenie.
Zróżnicowanie kwot przeznaczonych na utworzenie i wsparcie funkcjonowania BCU w poszczególnych dziedzinach wynika:
ze znaczenia danej dziedziny dla przemysłu określonego na potrzeby konkursu,
z ujęcia zawodów przypisanych do danej dziedziny na liście zawodów o szczególnym zapotrzebowaniu na krajowym rynku pracy w Prognozie zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego na krajowym i wojewódzkim rynku pracy z roku 2022,
z wag przeznaczonych na uczniów kształcących się w zawodach danej dziedziny, ujętych w przepisach dotyczących sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w 2022 r.
Ponadto uprzejmie informuję, że zarówno założenia konkursu, jak i KPO nie zawierają uregulowań wskazujących na to, że może być utworzone tylko jedno BCU w danej dziedzinie.
W praktyce, we wskazanych w interpelacji dziedzinach: „Budowa i strojenie fortepianów”, oraz „Wikliniarstwo” nie złożono żadnych wniosków w konkursie. Z kolei w wielu dziedzinach wyłoniono więcej niż jedno BCU, np. „Ślusarstwo, mechanika i obróbka skrawaniem” – 4 BCU, „Elektromobilność”, „Gastronomia i kelnerstwo”, „Logistyka”, „Spedycja”, „Ogrodnictwo” – po 3 BCU. W dziedzinach „Diagnostyka i naprawa pojazdów” oraz „Przemysł meblarski” złożono po 1 ofercie.
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Edukacji
Henryk Kiepura
Sekretarz Stanu
[1] Dz. U. z 2024 r. poz. 737, z późn. zm.
[2] Rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki z dnia 27 września 2023 r. w sprawie wykazu dziedzin zawodowych wraz z przyporządkowanymi do nich zawodami określonymi w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego (Dz. U. poz. 2059).
[3] Dz. U. z 2024 r. poz. 986.
[4] § 5 rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 6 października 2023 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (Dz. U. poz. 2175).
[5] https://www.frse.org.pl/brepo/panel_repo_files/2022/09/15/rxclhn/zalacznik-4-koncepcja-doskonalosci-zawodowej.pdf
[6] Art. 4 pkt 30a ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe wprowadzony ustawą z dnia 30 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy – Prawo oświatowe oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2005).
[7] https://www.gov.pl/web/aktywa-panstwowe/krajowy-plan-odbudowy-i-zwiekszania-odpornosci
Miasta w tym piśmie: Warszawa
Pismo na sejm.gov.pl (otwiera się w nowej karcie)
Szczegóły pisma
- Wysłano
- 25.07.2024
- Wysłano do adresata
- minister edukacji: 25.07.2024
Skąd są te dane?
Źródło: System Informacyjny Sejmu, stan danych: 27.09.2026 05:06
Zdjęcie: fot. Kancelaria Sejmu
