Interpelacja nr 3558

Szanowna Pani Minister,

równouprawnienie kobiet i mężczyzn odnosi się do wielu sfer życia codziennego – zarówno wzniosłych, jak i tych przyziemnych. Omawiając podstawy tego zagadnienia, należy rozpatrzyć kwestie fizjologiczne ludzkiego organizmu, odnosząc się do dostępności toalet w przestrzeni publicznej. Obecne przepisy jawnie dyskryminują kobiety w kwestii dostępu do toalet. Paragraf 84 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, wprost określa wymagania stawiane ustępom ogólnodostępnym w budynkach użyteczności publicznej i zakładach pracy – w ustępach tych powinna przypadać co najmniej jedna miska ustępowa i jeden pisuar na 30 mężczyzn oraz jedna miska ustępowa na 20 kobiet. Pomimo powszechnej opinii, że zagadnienie to nie jest najistotniejszym, ma znaczący wpływ na jakość życia codziennego kobiet. Swego rodzaju wizualnym opisem tej kwestii niechaj będą wszechobecne kolejki do damskich szaletów, które można zaobserwować chociażby na dworcach kolejowych, portach lotniczych, stacjach benzynowych, czy podczas imprez masowych. Argumentem przemawiającym za zmianą obecnych przepisów są uwarunkowania biologiczne kobiet, w tym mniejsza pojemność pęcherza moczowego niż u mężczyzn, jego częstsze schorzenia, czy też menstruacja. Wyrównanie jakości życia kobiet i mężczyzn, w tym zakresie, jest na tyle ważnym tematem, że należy rozpocząć prace nad zmianami legislacyjnymi.

W związku z powyższym:

Czy istnieje możliwość wprowadzenia rozsądnego rozwiązania, które zwiększałoby minimalną liczbę misek ustępowych w toaletach ogólnodostępnych, przeznaczonych dla kobiet, do nie mniej niż 3 na 30 osób lub też zastosowanie innego rozwiązania, które choćby częściowo równoważyłoby dostęp do toalet kobiet i mężczyzn?