Interpelacja nr 3069

Szanowna Pani Minister,

główne założenie teorii segmentacji rynku pracy sprowadza się do twierdzenia, że rynek pracy nie jest homogeniczny. Cechuje go zróżnicowanie po stronie popytowej i podażowej, co prowadzi do wyodrębnienia części rynku, które obejmują zbliżone stanowiska pracy i pracobiorców o podobnych cechach. To zróżnicowanie, a równocześnie podobieństwo cech w obrębie zbliżonych grup stanowisk pracy i pracodawców, implikuje powstawanie części czy też segmentów rynku pracy. Segmentacja rynku pracy ma swoje aspekty społeczne, co jest m.in. dostrzegane w procesie naboru pracowników do poszczególnych segmentów na podstawie ich indywidualnych cech (płeć, wiek, poziom wykształcenia, narodowość, status na rynku pracy).

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:

Jakie konkretnie działania podejmuje rząd w celu przeciwdziałania segmentacji rynku pracy w Polsce?

Czy istnieją programy lub inicjatywy mające na celu redukcję różnic w warunkach pracy i zatrudnienia między różnymi grupami społecznymi na rynku pracy?

W jaki sposób rząd współpracuje z przedsiębiorstwami i instytucjami sektora publicznego w celu eliminacji barier oraz zapewnienia równych szans na rynku pracy dla wszystkich?

Jakie są główne obszary segmentacji rynku pracy w Polsce, a także jakie działania podejmuje rząd w celu ich zwalczania?

Czy rząd rozważa wprowadzenie nowych regulacji lub reform mających na celu zwiększenie elastyczności rynku pracy i ograniczenie segmentacji?

Jakie są perspektywy długoterminowe dla przeciwdziałania segmentacji rynku pracy, a także jakie cele strategiczne rząd wyznacza w tej dziedzinie?

Z poważaniem

Daniel Milewski
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej