Interpelacja nr 2841

Szanowny Panie Ministrze,

często niewielka, techniczna zmiana wpływa znacząco na życie grup osób. Jedną z takich niepozornych kwestii jest regulacja prawna dotycząca sytuacji osób z niepełnosprawnościami poruszających się na rowerach trójkołowych. Obowiązujące przepisy nie biorą pod uwagę szczególnych warunków, których wymaga jazda takim pojazdem.

Rower trójkołowy jest dla części osób z niepełnosprawnością środkiem rehabilitacyjnym lub pozwalającym samodzielnie poruszać się po okolicy. Daje więc tak potrzebną niezależność i możliwość szerszego decydowania o swoim codziennym życiu osobom, które z różnych przyczyn nie mogą poruszać się pieszo (dotyczy to także grup seniorów). Równocześnie jednak jazda takim rowerem stwarza pewien problem. Rowerzyści i rowerzystki powinni korzystać ze ścieżek rowerowych lub jezdni, zaś jazda chodnikiem dopuszczona jest tylko w szczególnych przypadkach. Z kolei tereny przeznaczone dla rowerzystek i rowerzystów oznaczone są tabliczką „nie dotyczy rowerów“.

W ten sposób realizowane są przepisy rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych, które nakazuje umieszczać po słowach „Nie dotyczy“ symbol pojazdu lub określające go wyrażenie. Tym symbolem jest jednak zazwyczaj rower dwukołowy, przez co powszechnie przyjmuje się, że znak ten wyklucza rowery trójkołowe. To pozostałość po poprzednim brzmieniu załącznika do rozporządzenia, które ten znak określało jako tabliczkę T-22, opisaną jako tabliczka wskazująca, że znak nie dotyczy rowerów jednośladowych.

Znak ten umieszczany jest np. na kontrapasach rowerowych, co uniemożliwia korzystanie z miejskich tras rowerowych wyznaczonych w obrębie jezdni. Z przeprowadzonych przeze mnie rozmów wynika, że funkcjonariusze Policji i straży miejskiej uważają przejazd rowerem trójkołowym po ścieżce oznaczonej w opisany powyżej sposób za naruszenie, które wymaga upomnienia, a nawet mandatu. Z tego powodu osoby z niepełnosprawnością poruszające się na takich rowerach zmuszone są korzystać z jezdni, co stwarza dla nich dodatkowe niebezpieczeństwo ze względu na ich stan zdrowia. Kierowcy samochodów bywają bowiem agresywni i próbują przekonywać rowerzystów i rowerzystki na rowerach trójkołowych, że powinni jechać ścieżką, a nie jezdnią.

Zdaję sobie sprawę, że rowerzystki i rowerzyści na rowerach trójkołowych to niewielka grupa. Jednak to nie czyni jej problemu mniej istotnym. Wręcz przeciwnie – powoduje, że można ten problem relatywnie łatwo rozwiązać przez doprecyzowanie przepisów i przeprowadzenie stosownych szkoleń dla funkcjonariuszy Policji oraz straży miejskiej.

W związku z powyższym zwracam się do Pana z następującymi pytaniami:

1. Czy planowane jest doprecyzowanie przepisów umożliwiające osobom poruszającym się na rowerach trójkołowych przejazd po terenach oznaczonych „nie dotyczy rowerów“? Jeśli tak – jakie to będą zmiany? Jeśli nie – dlaczego i jakie inne środki zostaną wprowadzone?
2. Czy rozważano przeszkolenie funkcjonariuszy i funkcjonariuszek Policji i straży miejskiej w zakresie obowiązujących przepisów i wyjaśnienie obowiązującego stanu prawnego?

Z poważaniem

Franciszek Sterczewski