Interpelacja nr 1205

Interpelację składam na prośbę osób ze środowiska psychoterapeutów, psychologów i psychiatrów.

W dniu 1 stycznia 2024 roku wszedł w życie art. 87 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych dodający w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (z późn. zm.) w art. 5 ustępy 2–4. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. b tiret pierwsze jednym z warunków niezbędnych do prowadzenia psychoterapii, o której mowa w art. 5 ust. 1, przez osobę posiadającą certyfikat psychoterapeuty jest udokumentowanie ukończenia podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże. Zdaniem niektórych specjalistów ze wspomnianej dziedziny zastosowanie w powyższym przepisie otwartego katalogu metod terapii (na co wskazuje zwrot „w szczególności”) jest ryzykowne i może prowadzić do sporów, w tym sporów sądowych. Ponadto specjaliści podnoszą również kwestię wysokich nakładów na edukację osób, które zamierzają uzyskać tytuł psychoterapeuty (wyceniają to na ok. 40 tysięcy złotych).

W związku z powyższym zwracam się do ministra zdrowia z następującymi pytaniami:

1. Czy celowe jest zastosowanie w art. 5 ust. 3 pkt 1 lit. b tiret pierwsze otwartego katalogu metod terapii?

2. Jaki pomysł ma Ministerstwo Zdrowia na zmniejszenie wysokich kosztów wykształcenia osób chcących uzyskać tytuł psychoterapeuty?