Interpelacja nr 959

Gniezno, 16 stycznia 2024 r.

Szanowny Panie Ministrze,

w otrzymanym piśmie od Zarządu Okręgowego NSZZ Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa w Poznaniu zawarte są problemy dotyczące tej drugiej co do wielkości formacji mundurowej. Te problemy to m.in.:

zbyt mała liczba funkcjonariuszy pełniących służbę w stosunku do liczby osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych, a także w stosunku do liczby zadań, jakie mundurowi mają do zrealizowania,

coraz mniej doświadczonej kadry,

zmuszanie funkcjonariuszy do wypracowywania ponadnormatywnych godzin służby,

brak środków finansowych na wypłatę ekwiwalentu za nadgodziny,

eskalacja agresywnych zachowań skazanych wobec funkcjonariuszy ("polityka liberalnego podejścia do przestępców").

W piśmie poruszonych też zostało kilka tematów, które wg zarządu okręgowego NSZZ wymagają natychmiastowej reakcji:

przywrócenie do Kalisza Centralnego Ośrodka Szkolenia Służby Więziennej, co przywróci właściwy proces szkolenia funkcjonariuszy,

zweryfikownie i dostosowanie do aktualnych standardów programów nauczania i szkolenia,

umożliwienie funkcjonariuszom odpłatnego prowiantowania w jednostkach organizacyjnych, które posiadają zaplecze umożliwiające przygotowanie ciepłych posiłków,

zagwarantowanie funkcjonariuszom wchodzącym w skład zmiany (12-godzinna służba) przerwy na spożycie posiłku regeneracyjnego,

dokonanie weryfikacji rozwiązań architektonicznych w jednostkach podstawowych,

przywrócenie decyzyjności dyrekcji i kierownictwu w jednostkach podstawowych; aktualnie trwający proces codziennych wideokonferencji między dyrektorem generalnym a dyrektorami okręgowymi, a następnie z dyrektorami jednostek spowodował, iż zaburzony został proces decyzyjności,

przywrócenie procesu naboru nowych funkcjonariuszy do jednostek podstawowych, aktualnie zadanie to scedowano na okręgowe inspektoraty Służby Więziennej,

zweryfikowanie procesu produkcji i wydawania sortów mundurowych dla funkcjonariuszy, aktualnie brak jest możliwości wydawania podstawowych części składowych mundurów z uwagi na ich brak,

w trybie pilnym dokonanie standaryzacji etatów w działach pozaochronnych,

stosowanie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz. U. z 2022 r. poz. 2470, z późn zm.),

zweryfikowanie wydanych poleceń dotyczących poprawy bezpieczeństwa w jednostkach podstawowych - w ocenie funkcjonariuszy wprowadzenie „okien" w drzwiach dyżurek i przyklejenie linii na podłodze, która ma za zadanie wyznaczyć strefę bezpieczeństwa - to rozwiązania pozorne,

uregulowanie przepisu ustawy o Służbie Więziennej w zakresie art. 70; aktualny zapis tego artykułu, w szczególności ust. 1 pozostawia zbyt duże pole do interpretacji,

zweryfikowanie brzmienia i racjonalne wykorzystywanie przepisów art. 53 ust. 2 pkt 1 oraz art. 169 ust. 1 pkt 6, w chwili obecnej dochodzi do patologicznych sytuacji wykorzystywania tych przepisów,

wypracowanie rozwiązań zmierzających do "utrzymania w mundurze" doświadczonych funkcjonariuszy, na dziś w dziale ochrony drastycznie brakuje doświadczonych funkcjonariuszy,

podjęcie prac nad wypracowaniem zasad wprowadzenia dodatku progresywnego, co doprowadzi do uspokojenia doświadczonej kadry,

podjęcie prac nad zweryfikowaniem lat służby koniecznych do wypracowania, by osiągnąć uprawnienia emerytalne; po nowelizacji ustawy o Służbie Więziennej w roku 2011 funkcjonariusze przyjęci do służby po 1 stycznia 2012 r. muszą służyć 25 lat, by osiągnąć podstawowe uprawnienia emerytalne. W naszej ocenie należy przyjąć bardziej liberalne rozwiązania w tym zakresie. Trudno sobie wyobrazić funkcjonariusza, który pełni służbę w bezpośrednim kontakcie z osobami pozbawionymi wolności przez 25 lat w zdrowiu zarówno fizycznym, jak i psychicznym,

przywrócenie zasady nadania stopnia służbowego z chwilą zdania egzaminu,

obligatoryjne nadanie stanowiska służbowego w chwili spełnienia przez funkcjonariusza wszelkich wymaganych przesłanek formalnych,

analiza i możliwe przywrócenie stanu prawnego sprzed zmian w ustawie o Służbie Więziennej, które spowodowały możliwość wprowadzenia wielu niekorzystnych dla funkcjonariuszy rozwiązań.

Mając na uwadze powyższe, uprzejmie proszę o odpowiedzi na pytania:

Jak Pan Minister odniesie się do głównych problemów przedstawionych przez Zarząd Okręgowy NSZZ Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa w Poznaniu?

Czy przedstawione sugestie w kontekście poprawy czy nawet modernizacji Służby Więziennej będą brane pod uwagę?

Jakie działania podejmie rząd w celu zachęcenia osób do wstąpienia w szeregi SW i zatrzymania odpływu doświadczonej kadry?

Jaka jest obecnie liczba wolnych etatów w Służbie Więziennej na obszarze całego kraju, z wyszczególnieniem Wielkopolski?

Czy planowane są konsultacje ministerstwa ze środowiskiem Służby Więziennej, jeśli tak, to kiedy?

Z wyrazami szacunku

Tadeusz Tomaszewski