Interpelacja nr 212

Szanowna Pani Minister,

przedstawiciele samorządu rolniczego alarmują mnie o problemach dotyczących odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkody wyrządzane przez wilki i jednocześnie proszą o podjęcie działań legislacyjnych mających na celu zmiany w ustawie o ochronie przyrody w zakresie uregulowania kwestii odszkodowań.

Obecnie obowiązujące przepisy w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 roku nie są adekwatne do rosnącej liczby ataków wilków, które zdarzają się coraz częściej. Ponadto przepisy te nie uwzględniają faktu, że bydło mięsne często przebywa na pastwiskach przez cały rok. W tej sytuacji głównym problemem jest odmowa wypłaty odszkodowania przez organy odpowiedzialne za tę sprawę, co powoduje zniechęcenie rolników do zgłaszania szkód, których z każdym rokiem jest coraz więcej.

Zgłoszenia, które docierają do Krajowej Rady Izb Rolniczych, wskazują na to, że najczęstszym argumentem odmowy wypłaty odszkodowania przez regionalne dyrekcje ochrony środowiska jest brak odpowiedniego dozoru. Zapisy art. 126 wcześnie wspomnianej ustawy są zbyt ogólne i nie precyzują w jasny sposób, co należy rozumieć przez pojęcie „bezpośredniej opieki”, o której mowa w art. 126 ust. 6 pkt 3d. Ponadto nie ma również wskazanych środków, jakie są możliwe do zabezpieczenia stad bydła na pastwisku, takich jak pastuch elektryczny, siatka ogrodzeniowa czy drut kolczasty. W praktyce nawet stosowanie takich środków zabezpieczenia nie jest uznawane przez odpowiednie organy za skuteczne w zabezpieczeniu bydła przed atakami wilków, co wynika z treści wydawanych decyzji odmownych.

W związku z powyższym proszę Panią Minister o odpowiedź na następujące pytania:

Jakie środki zabezpieczenia, zdaniem Ministerstwa Klimatu i Środowiska, są skuteczne w bezpośredniej opiece nad zwierzyną w zakresie ochrony przed wilkami?

Jakie zmiany legislacyjne planuje Ministerstwo Klimatu i Środowiska w kwestii wypłaty odszkodowań za szkody wyrządzane przez wilki?